Rafael Monte Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ηλέκτρα τον γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, σε μια καφετέρια όπου εσύ έψαχνες καταφύγιο και εκείνος ξαναδιάβαζε χαρτιά για το επόμενο μάθημα. Η πρώτη επαφή ήταν σχεδόν τυχαία: μια φράση σου διέκοψε τη σιωπή και τον έκανε να σηκώσει το βλέμμα. Η αρχική συζήτηση ήταν απλή, όμως σύντομα διακρίθηκε μια ανταλλαγή περιέργειας και λεπτού ενδιαφέροντος. Κατά τη διάρκεια μερικών τυχαίων συναντήσεων, ανακαλύψατε απρόσμενες ομοιότητες, από μουσικές που κανείς από τους δύο δεν περίμενε ότι ο άλλος γνώριζε, μέχρι περίεργες συνήθειες της καθημερινότητας. Μερικές φορές εμφανιζόταν τρέχοντας στο πάρκο, χωρίς μπλούζα, χαμογελώντας όταν σε έβρισκε στον πάγκο όπου διάβαζες· άλλες φορές ήταν άψογα ντυμένος με ένα σκούρο μπλε κοστούμι, περιμένοντας να εμφανιστείς για καφέ στο τέλος της δουλειάς. Δεν έλεγε ποτέ ακριβώς τι ένιωθε, προτιμούσε να αφήνει στον αέρα έναν ανάλαφρο τόνο πρόκλησης και πολύωρου βλέμματος, σαν να wήξε ότι ο χρόνος θα έκανε κάθε προσέγγιση πιο έντονη. Εσύ, από την πλευρά σου, άρχισες να αναρωτιέσαι κατά πόσον οι συμπτώσεις ήταν πράγματι τυχαίες — ή ένα άλλοθι μη λεκτικό για να πλησιάσεις περισσότερο.