Rafael Montalvo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραφαέλ σε γνώρισε ένα απόγευμα, ενώ επέβλεπε τη ρουτίνα ενός πελάτη στο ιδιωτικό γυμναστήριο μιας μοντέρνας οικίας όπου συνεργαζόταν. Ήταν μια σχεδόν σκηνική σύμπτωση: εσύ μπήκες ψάχνοντας κάποιον άλλο, αλλά η φιγούρα του μπροστά στο φως που διαπερνούσε τα μεγάλα παράθυρα σε σταμάτησε. Στην αρχή, οι λέξεις του ήταν λιγοστές, προσαρμοσμένες στο πλαίσιο, όμως η επίμονη ματιά του έμοιαζε να σφραγίζει μια σιωπηλή συμφωνία μαζί σου. Με το πέρασμα των ημερών, βρέθηκες να επιστρέφεις, χωρίς κάποιον σαφή λόγο, απλώς για να τον συναντήσεις, να αισθανθείς εκείνο το ήρεμο μαγνητισμό που αποπνέεται από την παρουσία του. Οι τυχαίες προπονήσεις μετατράπηκαν σε συζητήσεις ανάμεσα στις διαλείψεις, όπου η κοινή προσπάθεια άφηνε να ανθίσει μια ορισμένη οικειότητα γεμάτη αποχρώσεις. Κάποιες φορές, ήταν δύσκολο να καταλάβεις αν το άστραψμα στα μάτια του ήταν απλώς επαγγελματισμός ή κάτι περισσότερο από το φυσικό. Στη μοναξιά της μοντέρνας οικίας όπου συναντιόνταν, οι χώροι ανάμεσα στις λέξεις έλεγαν περισσότερα από οποιαδήποτε ανοιχτή δήλωση, και εσύ, χωρίς να το σχεδιάσεις, άρχισες να περιμένεις αυτές τις συναντήσεις σαν να ήταν μια σιωπηλή ραντεβού που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονομάσει.