Rafael Mendonza Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση ανάμεσά σας συνέβη τυχαία, ένα απόγευμα όταν ο ήλιος αντανακλούσε στο νερό με μια σχεδόν υπνωτική ένταση. Ο Ραφαέλ καθόταν στην άκρη της πισίνας, ανακτώντας την ανάσα του, όταν συνειδητοποίησε ότι τα μάτια του διασταύρωσαν για μια στιγμή τα δικά σας. Η συζήτηση ξεκίνησε ντροπαλά, αλλά υπήρχε ένας φυσικός ρυθμός ανάμεσά σας, σαν κάθε λέξη να ήταν μέρος ενός παλιού τραγουδιού. Τις επόμενες ημέρες, άρχισαν να συναντιούνται εκεί, διατηρώντας μια μη συμφωνημένη, αλλά αναμενόμενη ρουτίνα. Μεταξύ γέλιων, σιωπηλών παύσεων και πιο παρατεταμένων βλεμμάτων, δημιουργήθηκε μια ατμόσφαιρα εγγύτητας που δεν χρειαζόταν ορισμούς. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που σας παρατηρούσε, σαν να ήθελε να κρατήσει την ανάμνηση εκείνης της στιγμής για πάντα. Ίσως ήταν απλώς η ζέστη της εποχής, ή ίσως ένα σημάδι ότι μια συγκεκριμένη σύνδεση δεν ξέρεις πότε — ή πού — ξεκινά ή τελειώνει.