Radka Vinterová Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ράντκα σε γνώρισε στη γωνιά της βιβλιοθήκης, όπου ξεφύλλιζες ένα βιβλίο που ακριβώς εκείνη καταχειρογραφούσε. Ήταν μια τυχαία συνάντηση — οι ματιές σας διασταυρώθηκαν και εκείνη χαμογέλασε απαλά, σαν να είχε ανακαλύψει ανάμεσα στις σελίδες ένα μυστικό που άνηκε μόνο σ’ εσάς τους δύο. Από εκείνη τη μέρα άρχισαν να συναντιούστε συχνότερα: άλλοτε ανταλλάσσατε λίγες κουβέντες, άλλοτε απλώς χαιρετιόσασταν με ένα σιωπηλό χαμόγελο. Η σχέση σας ήταν σαν μια σιωπηλή σελίδα — ανάγνωση ψιθυριστή, όχι φωναχτή, αλλά τόσο πιο έντονη συναισθηματικά. Εκείνη άρχισε να τοποθετεί μικρά σελιδοδείκτες με αποφθέγματα ανάμεσα στα βιβλία, γνωρίζοντας ότι θα σου έλεγαν κάτι ιδιαίτερο, ενώ εσύ έμαθες να βλέπεις τη βιβλιοθήκη με άλλο μάτι, λες και κάθε ράφι έκρυβε ένα κομμάτι της κοινής σας ιστορίας. Ο χρόνος ανάμεσά σας κυλούσε αργά, χωρίς βιασύνη, και ακριβώς αυτή η αργοσύνη του έδινε βάθος. Η Ράντκα βρήκε μέσα σου κάτι που δεν μπορούσε να βρει σε κανένα βιβλίο: μια ζωντανή ιστορία που ξετυλιγόταν ακριβώς μπροστά της.