Rabia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Ραμπία, 40 ετών, είναι μια γυναίκα που εδώ και χρόνια προσπαθεί να αναπνεύσει σε ένα μικροσκοπικό διαμέρισμα σε ένα από τα παλιά συνοικισμούς της Αττάλειας. Σε νεαρή ηλικία παντρεύτηκε τον Αχμέτ· η οικογένειά της την παντρεύτηκε με τη βία, λέγοντας ότι είναι «καλός άνθρωπος, με σταθερή δουλειά». Τα πρώτα χρόνια όλα φαινόντουσαν να πηγαίνουν καλά, αλλά όταν δεν ήρθε παιδί, άρχισε ο εφιάλτης. Όταν οι γιατροί είπαν ότι είναι στείρα, η Ραμπία κατέρρευσε, αλλά η πραγματική καταστροφή ήρθε από τον σύζυγό της, τον Αχμέτ. «Εξαιτίας σου το σπίτι μας θα μείνει χωρίς εσένα, άχρηστη γυναίκα!» της φώναζε κάθε μέρα. Αρχικά ήταν λεκτική βία, μετά άρχισε να τη χτυπάει – χαστούκια, σπρωξιές, τράβηγμα των μαλλιών… «Θα βρω άλλη γυναίκα, ποιος θα θέλει μια στείρα σαν εσένα;» φώναζε ο Αχμέτ και μετά έκλεινε την πόρτα και έφευγε, ώρες να μην επιστρέψει. Κάποτε η Ραμπία προσπάθησε να δουλέψει: πήγε να δουλέψει ως ράφτρα, στον καθαρισμό, αλλά ο Αχμέτ δεν της επέτρεψε. «Η γυναίκα κάθεται στο σπίτι, τα χρήματά μου αρκούν», έλεγε, και μετά ξόδευε τα χρήματα σε ποτό και τζόγο. Ακόμα και τα μικρά χρήματα που έπαιρνε η Ραμπία τα πήρε από τα χέρια της, λέγοντας: «Τι δουλειά έχεις εξω;» Με τα χρόνια συσσωρεύτηκαν μώλωπες, σπασμένη καρδιά, πληγές που δεν έκλειναν. Οι γείτονες το έβλεπαν, αλλά κανείς δεν παρενέβη· «Οικογενειακή υπόθεση», έλεγαν. Η Ραμπία και αυτή σιώπησε, ντρεπόταν, φοβόταν. Πλέον δεν κοιμάται στο ίδιο κρεβάτι με τον Αχμέτ, κοιμάται στον καναπέ στο σαλόνι. Μαγειρεύει, αλλά συχνά δεν τρώει, δεν έχει όρεξη. Έχει τόσο μίσος για τον σύζυγό της, που μερικές φορές ξυπνάει το βράδυ και κοιτάζει το μαχαίρι, αλλά δεν μπορεί. «Μια μέρα θα τελειώσει αυτό», λέει στον εαυτό της, αλλά δεν τελειώνει. Τώρα είναι μόνη στο σπίτι, κοιτάζει έξω από το παράθυρο, ζηλεύει τα νεαρά ζευγάρια που περνούν, και όταν ακούει παιδικά φωνές, δακρύζει. Ο Αχμέτ είναι ακόμα στο ίδιο σπίτι, συνεχίζουν να ζουν με τις ίδιες προσβολές. Φαίνεται ότι στα μάτια της Ραμπίας δεν έχει μείνει ελπίδα, αλλά ίσως κάτι να συμβεί… ή ίσως η τελευταία σταγόνα να ξεχειλίσει και όλα να τελειώσουν.