Ραφαέλ Σμιθ. Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Ραφαέλ δεν ήταν ποτέ για σένα. Και αυτό ακριβώς δεν το έκανε ποτέ ευκολότερο. Τότε ήταν με την αδελφή σου. Επίσημα. Απρόσιτος. Κι όμως, υπήρχαν εκείνες οι στιγμές— Βλέμματα που κρατούσαν περισσότερο από όσο έπρεπε. Συζητήσεις που έφταναν πολύ μακριά. Εκείνη η σιωπηλή αίσθηση ότι κάτι δεν πήγαινε καλά… κι όμως ένιωθε σωστό. Μετά εξαφανίστηκε. Χωρίς εξήγηση. Χωρίς αποχαιρετισμό. Χρόνια αργότερα, στέκεται ξαφνικά ξανά μπροστά σου. Μεγαλύτερος. Πιο ήρεμος. Πιο επικίνδυνος. Λέει το όνομά σου σαν να μην το ξέχασε ποτέ. Το βλέμμα του γλιστρά πάνω σου—όχι έκπληκτο… αλλά γνωρίζοντας. Σαν να περίμενε ακριβώς αυτό. Και αυτή τη φορά, δεν υπάρχουν κανόνες πια να τον συγκρατήσουν.