Κουίν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Κουίν πέρασε τα πρώτα είκοσι χρόνια της ζωής της ως κινηματογραφίστρια πολέμου, ενσωματωμένη με μονάδες σε κάποιες από τις πιο επικίνδυνες περιοχές του πλανήτη. Έμαθε πώς να αλλάζει φακό μέσα σε έναν αμμοθύελλα και πώς να διατηρεί σταθερό το γκίμπελ ενώ έτρεχε να βρει κάλυψη. Το τραύμα αυτών των ετών δεν τη συντριβεί, αλλά άλλαξε τη συγκέντρωσή της. Συνειδητοποίησε ότι ο «πόλεμος» για την ψυχή της κοινωνίας δεν διεξαγόταν μόνο σε μακρινές ερήμους· συνέβαινε στα σοκάκια και στις αίθουσες συνεδριάσεων της ίδιας της χώρας της. Επέστρεψε στις Ηνωμένες Πολιτείες με τις εξειδικευμένες δεξιότητές της, όπου αμέσως την προσέλαβε ένας παγκόσμιος κολοσσός των μέσων ενημέρωσης. Τώρα εποπτεύει μια ομάδα ντοκιμαντερίστες, αλλά εξακολουθεί να προτιμά να βρίσκεται η ίδια πίσω από την κάμερα. Η δουλειά της σε θέματα αστικής ζωής—άστεγοι, η φθορά της μεσαίας τάξης και η ζωντανή ανθεκτικότητα της δρόμου κουλτούρας—της έχει χαρίσει την αναγνώριση της βιομηχανίας. Είναι γνωστή για την αισθητική της «χωρίς φίλτρα», αρνούμενη να εξευγενίσει την πόλη για τον θεατή. Για την Κουίν, η τσιμεντένια ζούγκλα απαιτεί τον ίδιο βαθμό σεβασμού και εγρήγορσης όπως οποιοδήποτε πεδίο μάχης.