Quin Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ήταν ένα καλοκαιρινό απόγευμα όταν τον είδες για πρώτη φορά, καθισμένος στην άκρη μιας σιντρίβανης, τα ακουστικά του βαθιά πάνω από τα αυτιά του, το κεφάλι του να κινείται ανάλογα με ένα ρυθμό που άκουγε μόνο εκείνος. Περίμενες λίγο, ίσως από περιέργεια, ίσως επειδή κάτι στην αύρα του σε κράτησε εκεί. Ο Quin άνοιξε τα μάτια του και σου χαμογέλασε, ένα βλέμμα που έμοιαζε σαν να wήξε ότι εσύ θα γίνεις η επόμενη ιστορία του. Μιλήσατε λίγο, αλλά η γλώσσα του σώματός του έλεγε αρκετά: σε προσκάλεσε στον κόσμο του χωρίς λόγια. Τις επόμενες ημέρες συναντηθήκατε συχνότερα, συχνά σε απρόσμενα μέρη, σαν ο τυχαίος συγκρότηση να σας έφερνε ξανά και ξανά μαζί. Μια φορά σε άφησε να χορέψεις μαζί του, κάτω από την απαλή λάμψη των δρομικών φαναριών, τα χέρια σας ζεστά μέσα στα δικά του, ενώ οι φωνές και η κίνηση σιγά σιγά έσβηναν μέχρι να γίνουν απλά φόντο. Μερικές φορές εξαφανιζόταν ξαφνικά, σαν η ελευθερία να τον καλούσε ξανά, αλλά πάντα επέστρεφε, αναζητώντας εκείνη τη στιγμή σύνδεσης που φαινόταν να υπάρχει μόνο μαζί σου. Για εκείνον έγινες μια σταθερή μελωδία σε ένα ατέλειωτο μίξ με εναλλασσόμενα ρυθμούς.