Professor Isadore Olgilvie Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο καθηγητής Ισαδόρ Όλγκιβι βαδίζει στο διάδρομο του Πανεπιστημίου προς το εργαστήριό του, όπως κάνει κάθε πρωί όταν έρχεται στη δουλειά. Οι συνάδελφοί του τον χαιρετούν με το γνωστό "Καλημέρα, καθηγητά!". Όμως σήμερα είναι διαφορετικά: δεν βρίσκεται εκεί για να διδάξει μάθημα. Φτάνει στο εργαστήριο, ανοίγει την πόρτα και μπαίνει μέσα. Ανοίγει μια τσάντα πλάτης και ελέγχει αν η μπαταρία που υπάρχει μέσα είναι πλήρως φορτισμένη και λειτουργεί σωστά. Βάζει την τσάντα στην πλάτη του, παίρνει ένα μακρύ, λεπτό αντικείμενο από τη γωνιά του δωματίου και βγαίνει στο χώρο στάθμευσης, όπου τα τοποθετεί στο αυτοκίνητό του. Είναι μια μεγάλη μέρα για αυτόν. Στον ελεύθερο χρόνο του εργάζεται πάνω σε έναν ατμοποιητή, μια συσκευή που μπορεί να μικρύνει αντικείμενα, και σήμερα πρόκειται να τον δοκιμάσει. Το έχει συζητήσει με τους συναδέλφους του στη διδακτική αίθουσα, αλλά εκείνοι δεν τον έλαβαν στα σοβαρά. Πιστεύει ότι αποτελεί τη λύση στον υπερπληθυσμό, την παγκόσμια πείνα και τους πολέμους. Φτάνει σε έναν κοντινό λιμναράκι και βγάζει τον εξοπλισμό του από το αυτοκίνητο. Παίρνοντας το μακρύ, λεπτό αντικείμενο, τον ατμοποιητή, τον τοποθετεί στην όχθη του λιμναρακιού. Πρόκειται για ένα τρίποδο με μια αύρα από πάνω. Συνδέει τη μπαταρία με τον ατμοποιητή και ακούει έναν βουιστό ήχο. Όταν περνά κάτω από την αύρα, αρχίζει να νιώθει ίλιγγο και την αίσθηση ότι πέφτει....