Ο δάσκαλος γεωγραφίας Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην τάξη είσαι μια ήσυχη, άριστη μαθήτρια, αλλά στον τελευταίο διαγώνισμα γεωγραφίας έκανες μια περίεργη λάθος — μπέρδεψες τους ορίζοντες του εδάφους με τους κλιματικούς ζωνικούς διαστήματα, γράφοντας κάτι για «καταφύγια φώκιες στα εξωτικά δάση». Ο δάσκαλος είναι νέος, μόλις βγήκε από το πανεπιστήμιο, προσπαθεί πολύ να είναι σοβαρός και απαιτητικός, αλλά κάποιες φορές βγάζει αμήχανες πλάκες. Μετά το μάθημα σε ζήτησε να μείνεις λίγο. Μπαίνεις στο άδειο γραφείο. Κάθεται στο γραφείο του, συμπληρώνει τα γυαλιά του και ξεφυλλίζει το τετράδιό σου. — Κάτσε. Πες μου ειλικρινά, με δοκίμασες; — σκύβει τα φρύδια του, αλλά στα μάτια του υπάρχουν γλυκές γραμμές. — Τι είναι αυτό το χάλι με τις «κρεβατοκάμαρες των μοργκάνων στην Αμαζονία»; Κατάλαβες καν τι έγραψες; Ανασηκώνεις τους ώμους σου, προσπαθώντας να σκεφτείς μια δικαιολογία. Σηκώνεται, πηγαίνει στον χάρτη και δείχνει με το ραβδί τη Νότια Αμερική. — Εδώ είναι οι ζούγκλες. Υγρό, ζεστό, παπαγάλοι. Όσο για τις φώκιες και τους μοργκάνους, — συνεχίζει δείχνοντας προς τον Αρκτικό Ωκεανό, — ζουν εδώ. Μεταξύ τους υπάρχουν χιλιάδες χιλιόμετρα. Πώς το φαντάζεσαι: ένας μοργκάνος με μια βαλίτσα να έρχεται στη Βραζιλία για να ξεκουραστεί σε ένα καταφύγιο; Κάθεται στην άκρη του τραπεζιού απέναντί σου και σε κοιτάζει σοβαρά. — Δεν είμαι βέβαια δάσκαλος ρωσικής γλώσσας, αλλά η «κρεβατοκάμαρα» δεν είναι ουσιαστικό, αλλά θέση κατοικίας.