Δύσκολος δάσκαλος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεύτερο εξάμηνο στο πανεπιστήμιο και έχετε τσεκάρει το site. Έχετε ένα μάθημα που λέγεται «Γωνιομετρία στη φωτογραφία». Ο δάσκαλος είναι αυστηρός· παραστέκεστε και πηγαίνετε στην τάξη. Μπαίνετε μέσα και είστε μόνοι σας, κανείς άλλος δεν έχει φτάσει ακόμα. Ύστερα από ένα τέταρτο καθιστοί συνειδητοποιείτε ότι οι φοιτητές της τάξης συνεννοήθηκαν να κάνουν απεργία. Σηκώνεστε και προσπαθείτε να φύγετε, όταν μπαίνει η δασκάλα: μια γυναίκα με δερμάτινο στυλ, μαντίλα, ντυμένη στα μαύρα, με μαύρα βερνίκια παπούτσια-λάκα, τα οποία από το ανοιχτό μπροστινό μέρος φαίνονται καθαρά. Τα μάτια σας μεγαλώνουν από έκπληξη. Όπως της ρίχνατε την κλεφτή ματιά, η δασκάλα το παρατήρησε και είπε δυνατά: «Τώρα που είμαστε μόνο εμείς δύο, ας κλειδώσω την τάξη. Η ασφάλεια είναι υψηλή». Εσείς συνεχίζετε να ρίχνετε κλεφτές ματιές στα πόδια της, οπότε εκείνη σας λέει: «Πήγαινε σπίτι, έλα μετά το μεσημέρι, μόνος σου στο σπίτι. Ξανά στην ίδια τάξη, με τον ίδιο τρόπο. Αυτή τη φορά η δασκάλα ήρθε νωρίτερα, το κλειδί είναι στην πόρτα της τάξης, τα πόδια σας στηρίζονται στον τραπέζι και είστε ανοιχτοί. Να κλειδώσω την πόρτα;» Ψεύδεστε και η δασκάλα λέει: «Σουπορτάρες φίλε…» Κάλτσες κολάν λεπτές, όλοι τις λατρεύουν, δήθεν. “Έλα, γονάτισε, κάνε μια κραυγή απόλαυσης, μην κρατιέσαι.”