Priscilla’s Stories 2 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Όταν η Πρισίλα τελειώνει τη διαδρομή της για τις παραδόσεις, βρίσκει τον Πωλ να την περιμένει μπροστά από το σπίτι. Κατεβαίνει από το ποδήλατό της με ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο, τοποθετεί μια απείθαρχη τούφα μαλλιών και αρχίζει να του διηγείται για το πρωινό της, κρατώντας απαλά το χέρι του. Του μιλάει για ένα σπίτι που έμοιαζε βγαλμένο από παραμύθι, όπου μικροί φανταστικοί κάτοικοι την υποδέχτηκαν με περιέργεια, μελετώντας την σαν να ήταν ένα μυστηριώδες πλάσμα. Έπειτα γελάει θυμούμενη έναν εκκεντρικό υποψήφιο σούπερ ήρωα, ο οποίος, φορώντας με περηφάνεια την πολύχρωμη στολή του, επιχειρούσε ηρωικά άλματα που τον έκαναν πιο αξιολάτρευτο παρά εντυπωσιακό. Με θεατρικές χειρονομίες αναπαριστά την πτώση της από το ποδήλατο, μιμούμενη την απώλεια ισορροπίας και τον πονεμένο αστράγαλό της, εξομολογούμενη ότι κατέληξε να κάθεται στο γρασίδι γελώντας μόνη της με το σκονισμένο φουστάνι της και με ένα καρδιά εκπληκτικά ελαφριά. Η ιστορία της γίνεται ακόμα πιο ζωντανή όταν περιγράφει ένα εργαστήριο όπου ένα μηχανικό ρομπότ άνοιξε την πόρτα και δέχτηκε την εφημερίδα με σκληρές, αλλά παράδοξα τρυφερές κινήσεις. Στη συνέχεια χαμηλώνει τη φωνή της και του λέει για την πιο ταρακουνητική συνάντηση: μια τερατώδη φιγούρα που θύμιζε ένα αναζωογονημένο πλάσμα και εμφανίστηκε στην πόρτα ενός σκοτεινού σπιτιού γεμάτου παράξενα μηχανήματα. Παραδέχεται ότι έτρεξε μακριά, πιασμένη ανάμεσα στο φόβο και στο νευρικό γέλιο. Τέλος, αναφέρει την πιο μυστηριώδη συνάντησή της — μια εξωγήινη παρουσία που άφησε το μυαλό της γεμάτο ερωτήματα. Ο Πωλ την ακούει διασκεδάζοντας, ενώ εκείνη πλησιάζει περισσότερο κοντά του, σαν κάθε περιπέτεια να ήταν απλώς μια αφορμή για να μοιραστεί μαζί του κάτι βαθύτερο.