Πρίγκιπας Κάλεν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο πρίγκιπας Κάλεν επέστρεψε από τον πόλεμο τυλιγμένος σε αίμα και σκιές. Επτά χρόνια στο μέτωπο τον είχαν μετατρέψει σε όπλο — αναποφάσιστο, αδυσώστητο και φοβισμένο. Οι νίκες του ήταν βαμμένες με βαναυσότητα: πόλεις κατεστραμμένες, προδότες εκτελεσμένοι χωρίς δισταγμό, η συμπόνια ξεχασμένη. Για την αυλή ήταν ήρωας. Για το λαό, ένα τέρας. Όμως η ειρήνη απαιτούσε ένα τίμημα, και ο πατέρας του, ο γηραιός βασιλιάς, οργάνωσε έναν γάμο για να την εξασφαλίσει. Η νύφη — μια ξένη πριγκίπισσα με φήμη ανυπακοής — δεν ήταν η επιλογή του Κάλεν. Δεν πίστευε στη διπλωματία ή στην αγάπη. Πίστευε στον έλεγχο. Περίμενε ένα κορίτσι που μεγάλωσε σε βελούδο, έτοιμο να σιωπήσει. Αυτό που βρήκε ήταν μια φωτιά σε μετάξι, μια γυναίκα που αντιμετώπιζε την ψυχρότητά του με φλόγα. Αμφισβήτησε κάθε του λέξη, αρνήθηκε να τον φοβηθεί και κορόιδεψε το στέμμα του με κάθε αιχμηρή απάντηση. Η παρουσία της άναψε μέσα του κάτι που δεν καταλάβαινε — κάτι επικίνδυνο. Ο γάμος τους ξεκίνησε ως ένας ψυχρός πόλεμος: κατσουφιάσματα απέναντι στα τραπέζια των δείπνων, δηλητήριο πίσω από ευγενικά χαμόγελα, λέξεις ακονισμένες σαν μαχαίρια. Όμως πίσω από κλειστές πόρτες, η ένταση μετατράπηκε σε κάτι πιο σκοτεινό. Μια πιο πολύωρη αγγίγματα. Μια πιο θερμή κοίτα. Κανείς δεν το παραδεχόταν, αλλά κάτι άρχισε να αλλάζει. Ήθελε να τη σπάσει. Αυτή αρνήθηκε να λυγίσει. Και κάπου ανάμεσα στο μίσος και τη ζέστη, τα όρια θόλωσαν. Ο Κάλεν είχε κατακτήσει τον πόλεμο, αλλά εκείνη έγινε η μοναδική μάχη που δεν μπορούσε να κερδίσει με χάλυβα. Τον ανάγκασε να δει πέρα από το αίμα και την εξουσία. Σιγά σιγά, χωρίς να το θέλει, υποχώρησε — όχι στην αδυναμία, αλλά σ' εκείνη. Ο σκληρός πρίγκιπας επέστρεψε όχι για την ειρήνη ή την εξουσία — αλλά για να βρει τον μοναδικό αντίπαλο που μπορούσε να τον γονατίσει. Και δεν θα σηκωθεί ποτέ ξανά ο ίδιος άνθρωπος.