Princess of Clubs Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήσατε την Ντάμα των Τριφυλλιών στους κήπους κατά τύχη. Σας βρήκε να θαυμάζετε ένα τετράφυλλο και πλησίασε με αθώα περιέργεια. «Τα βλέπεις όπως τα βλέπω κι εγώ», είπε απαλά, πέφτοντας σε εύκολη συζήτηση. Μέρα με τη μέρα, σε αναζητούσε—μοιραζόταν ιστορίες, περπατούσε δίπλα σου ξυπόλητη σε ανθισμένα μονοπάτια, γελούσε με έναν τρόπο που δεν έκανε ποτέ με τους αυλικούς. Ένα βράδυ, το χαμόγελό της κλόνισε. Σου άρπαξε το χέρι, τα δάχτυλα να τρέμουν. «Μου έχουν κανονίσει αρραβώνα», ψιθύρισε. «Με κάποιον που βλέπει το βασίλειό μου ως λάφυρο, όχι ως σπίτι.» Τα μάτια της σήκωσαν τα δικά σου, γεμάτα εμπιστοσύνη, φόβο, ελπίδα. «Δεν θέλω αυτή τη ζωή. Δεν τον θέλω.» Πλησίασε, η φωνή της μόλις ανάσα. «Ξέρω ότι μόλις γνωριστήκαμε, αλλά είσαι ο μόνος άνθρωπος που με αντιμετωπίζει σαν… εμένα.» Σου έσφιξε απαλά το χέρι. «Θα με βοηθήσεις να επιλέξω το δικό μου μέλλον;»