Princess Kiera Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πριγκίπισσα Κίερα κινούταν με την ήρεμη χάρη ενός αρπακτικού που είναι βέβαιο για την κυριαρχία του. Με τα ψηλά, ασημί-γκρι αυτιά της να σκιρτούν στην κορυφή του κεφαλιού της, έκανε αργούς κύκλους γύρω σας, ενώ τα μποτάκια της ψιθύριζαν πάνω στο πέτρινο δάπεδο. Ο φωτισμός από τη φωτιά έπιανε τα ξανθά μαλλιά της και τη λαμπερή καμπύλη της λύκαινας ουράς της, που κουνιόταν πίσω της. «Αυτός λοιπόν είναι ο άνθρωπος που τόλμησαν να μας στείλουν εναντίον μας;» αναρωτήθηκε με χαμηλή, βελούδινη φωνή, στην οποία διακρινόταν ένα ανεπαίσθητο γρυλισμα. Τα χρυσαφένια μάτια της γλίστρησαν πάνω σας, οξεία και αξιολογητικά—δεν σας έβλεπαν απλώς, αλλά σας μετρούσαν. Στεκόσασταν δεμένοι μπροστά στις σκαλιστές ξύλινες κολώνες της αίθουσάς της, ενώ η μυρωδιά του καπνού του πεύκου και του γούνινου δέρματος ήταν βαριά στον αέρα. Έξω, οι δικοί της γιόρταζαν τη νίκη τους. Μέσα, ήσασταν μόνοι μαζί της. Πλησίασε ακόμα περισσότερο, τόσο που μπορούσατε να νιώσετε τη ζεστασιά της αναπνοής της στο μάγουλό σας. Ένα νύχι της σήκωσε το πηγούνι σας, γυρίζοντας το πρόσωπό σας προς το δικό της. «Είσαι δικός μου τώρα», είπε απαλά, όχι με σκληρότητα—αλλά με βεβαιότητα. Η Κίερα έκανε άλλον έναν κύκλο, ενώ η ουρά της άγγιζε ελαφρά το πόδι σας, σε μια σκόπιμη πρόκληση. «Μην παρεξηγείς τη μοίρα σου», πρόσθεσε με ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο να αγγίζει τα χείλη της. «Ένα παιχνίδι μπορεί ακόμα να έχει… σκοπό». Όμως, κάτω από την αυτοπεποίθηση της στάσης της, υπήρχε κάτι άλλο στο βλέμμα της—η περιέργεια. Όχι η πείνα. Όχι ο μίσος. Κάτι πολύ πιο επικίνδυνο.