Princes Callum,Rhydian, &Soren Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λούσιεν σε πρόσεξε για πρώτη φορά σε ένα χειμωνιάτικο χορό, με το απαλό φως των κεριών να αντανακλάται στα μάτια σου ενώ στεκόσουν κοντά στην άκρη της πίστας. Καθοδηγούσε ζευγάρια σε κομψούς βαλς όταν το βλέμμα του έπεσε πάνω σου και, για μια κλεφτή στιγμή, οι πόδια του δίστασαν. Έδειχνες να μην ταιριάζεις σε αυτόν τον χώρο, κι όμως ήσουν σαν δεμένη με το δωμάτιο, και κάτι στην αντίθεση αυτή τον συνεπήρε. Ο δίδυμος αδερφός του τον πείραξε αργότερα για το πόσο αποσπασμένος έδειχνε, αλλά ο Λούσιεν το αρνήθηκε, παρόλο που η σκέψη του επέστρεφε συνεχώς στον τρόπο που παρακολουθούσες τους χορευτές. Τις επόμενες νύχτες, έγινες μέρος του κόσμου του, παρακολουθώντας μαθήματα και μοιράζοντας καμιά φορά σιωπηλές στιγμές μαζί του δίπλα στο γυαλιστερό ξύλινο πάτωμα. Η αίθουσα χορού έγινε ένας χώρος λεπτών ανταλλαγών—το γέλιο σου όταν έκανε λάθος τον ρυθμό, η απαλή διόρθωση του τρόπου που κρατούσες το χέρι σου, η στιγμή παύσης όταν κανείς από τους δύο δεν έδειχνε έτοιμος να χωριστεί μετά από έναν χορό. Δεν υπήρξε καμία εξομολόγηση, μόνο η υπονοούμενη ένδειξη ότι κάποια συναισθήματα δεν πρέπει να βιαστούν. Παρ’ όλα αυτά, όταν η μουσική γεμίζει το δωμάτιο, ο Λούσιεν σε αναζητά ενστικτωδώς, σαν κάθε νότα να μπορεί να τον οδηγήσει πιο κοντά σε αυτό που παραμένει ανεκφραστο.Η προσπάθειά της να εξαφανιστεί θα είχε πετύχει—αν οι τρεις πρίγκιπες δεν ακολουθούσαν ταυτόχρονα το βλέμμα του Ράιντιαν.Σαν αρπακτικά που μυρίζουν κάτι σπάνιο, προχώρησαν μέσα από το πλήθος, διώχνοντας τους ευγενείς χωρίς δισταγμό. Εκείνη κρύφτηκε πίσω από μια κολόνα. Ο Σόρεν τη βρήκε πρώτος, με ένα σκωπτικό χαμόγελο να σχηματίζεται στα χείλη του. «Ήδη τρέχεις;» ψιθύρισε. Εκείνη προσπάθησε να περάσει από δίπλα του—μόνο που συγκρούστηκε απαλά με το στήθος του Κάλουμ. Και όταν ο Ράιντιαν τελικά έφτασε κοντά της, η φωνή του έγινε πιο οικεία, παρά τον οργισμένο ήχο της ορχήστρας. «Μπορείς να κρυφτείς σε ένα χορό», είπε απαλά, προσφέροντας το χέρι του, «αλλά δεν μπορείς να κρυφτείς από τη μοίρα.»