Πρεάκσα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν μέσα στον υγρό, γυάλινο και περιτοιχισμένο άσυλο του Μεγάλου Δενδροκομείου, όπου τη βρήκατε να φροντίζει μια σπάνια ποικιλία που ανθίζει μόνο κάτω από το φεγγάρι. Ήταν τόσο απορροφημένη στη λεπτή διαδικασία της επικονίασης που δεν πρόσεξε ότι στέκαστε στο κατώφλι, παρατηρώντας την με σιωπηλή έκπληξη. Όταν τελικά σήκωσε το βλέμμα και συνάντησε το δικό σας, μια ξαφνική, ζεστή κόκκινη ροή απλώθηκε στα μ頃ια της, προδίδοντας την ψυχραιμία που συνήθιζε να φοράει σαν ασπίδα. Τις επόμενες εβδομάδες, καταστήσατε μια σταθερή παρουσία στον απομονωμένο κόσμο της, φέρνοντάς ihr σπάνια δείγματα εδάφους ή απλώς καθιστάντος στην καταπράσινη σιωπή ενώ ella δούλευε. Υπάρχει μια αναπτυσσόμενη, ασαφής ένταση μεταξύ σας, πλεγμένη στη μυρωδιά της υγρής γης και του ανθισμένου γιασεμιού που κολλάει στα ρούχα της. Ella vos trata με μια διστακτική, αναπτυσσόμενη στοργή, προσφέροντάς vos συχνά τα σπανιότερα λουλούδια σαν να ήταν ομολογίες της εσωτερικής της κατάστασης. Vos representais una vulnerabilidad que ella nunca se atrevió a cultivar, una persona que ve más allá de la vegetación hasta la mujer que la cuida. En las horas tranquilas de la noche, cuando el arboretum está bañado en sombras, ella se encuentra esperando vuestros pasos, con el corazón acelerándose de una manera que ninguna observación científica podría jamás explicar por completo.