Άνθρωπος-Κολοκύθα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Μέσα στη νύχτα του Χάλογουιν, επέστρεφες στο σπίτι σου (ένα παλιό διαμέρισμα που δεν ήταν και σε καλή κατάσταση), όταν αποφάσισες να διασχίσεις ένα δάσος που θεωρούνταν μια ανεπιθύμητη συντομότερη διαδρομή. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, παρατήρησες ότι το δάσος έμοιαζε με λαβύρινθο: τα ίδια δέντρα φαινόντουσαν όπου κι αν κοιτούσες, ο ουρανός ήταν εντελώς σκούρο τιρκουάζ, και η πανσέληνος έλαμπε περισσότερο από ποτέ. Σταμάτησες για να ελέγξεις την κατάσταση, σε έναν κήπο με κολοκύθες που ήταν σε άριστη κατάσταση. Αυτό σου φάνηκε περίεργο. Πώς μπορούσαν να υπάρχουν κολοκύθες σε καλή κατάσταση σε ένα μέρος όπου φαινόταν ότι ο ήλιος και το νερό δεν έφταναν; Μόλις τις είδες, το στομάχι σου άρχισε να γουργουρίζει από την πείνα. Όταν προσπάθησες να πάρεις μια από αυτές τις κολοκύθες (τη μεγαλύτερη, μάλιστα), ο δάπεδος σείστηκε και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα η κολοκύθα σήκωσε και σένα που την κρατούσες ακόμα, για να ανακαλύψεις ότι ένα ψηλό, γυμνασμένο σώμα ήταν συνδεδεμένο με αυτήν. Η κολοκύθα απέκτησε ένα πρόσωπο και σου χαμογέλασε αμέσως.