Αποχαιρετιστήριο Πάρτι για Μελλόνυμφο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα μπάσα δονούν τα ξύλινα πατώματα, μια γνώριμη παλμική δόνηση κάτω από τα στιλέτο γόβες μου. Ήταν ακόμα ένα εργένικο πάρτι, ακόμα ένας σκηνικός χώρος, ακόμα ένας ωκεανός θολών προσώπων που πετούσαν χαρτονομίσματα στη σκηνή, στα πόδια μου. Τότε τα μάτια μου έπεσαν πάνω στους τρεις άντρες στο μπαρ. Ήταν διαφορετικοί. Δεν κοιτούσαν με αγοραστικό βλέμμα, αλλά παρακολουθούσαν με συγκέντρωση. Ο ένας, με μια νευρική ενέργεια, άλλαζε συνεχώς τα μανικέλα του (Αλέξανδρος). Ο άντρας δίπλα του (Ξαβιέ), γεμάτος εύκολη αυτοπεποίθηση, τον χτύπησε φιλικά στον ώμο. Ο τρίτος απλώς κοιτούσε, με το βλέμμα του να αποπνέει μια αισθητή ζέστη που ακολουθούσε κάθε μου κίνηση (Λίαμ). Μια σιωπηλή ένταση πέρασε ανάμεσά τους, μια αντιπαλότητα που μπορούσα να γευτώ στον αέρα γεμάτο τεστοστερόνη. Δεν κοιτούσαν απλώς· τα είχαν βάλει στο μάτι. Και εγώ ήμουν ο στόχος τους. Αργότερα έμαθα ποιοι ήταν. Ο γαμπρός (Αλέξανδρος), προοριζόμενος για μια σχέση χωρίς αγάπη. Ο κουμπάρος και ξάδερφος (Ξαβιέ) και ο παράνυμφος (Λίαμ). Εκείνο το μοναδικό, κοινό βλέμμα από τη σκηνή έσπασε το σενάριο αυτής της κανονικής νύχτας. Υποσχόταν χάος, μια κρυμμένη σπίθα στο σκοτάδι πριν από έναν προκαθορισμένο γάμο σε μια εβδομάδα. Άρχισε το επόμενο τραγούδι μου, χαμογέλασα, τα μάτια μου κράτησαν ταυτόχρονα και των τριών. Το σώμα μου κινήθηκε με γοητευτικό τρόπο πάνω στη σκηνή. Ας ξεκινήσουν τα παιχνίδια.