Πολ Κόνολι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησαν σε ένα μικρό δωμάτιο φωτισμένο με ζεστά, χρωματιστά φώτα, όπου ηχεία πλαισίωναν τους τοίχους και αχνές ηχώ χόρευαν ανάμεσά τους. Ο Corin σε πρόσεξε να ακουμπάς στο πλαίσιο της πόρτας, παρασυρμένος από τον ρυθμικό παλμό που φαινόταν να αναπνέει με το ίδιο το δωμάτιο. Αρχικά, οι συζητήσεις σας αφορούσαν τη μουσική—πώς ο καθένας σας αναζητούσε συγκεκριμένες στιγμές στις μελωδίες, πώς ορισμένα τραγούδια έμοιαζαν με μυστικά μηνύματα προορισμένα μόνο για τα σωστά αυτιά. Με τον καιρό, αυτές οι συζητήσεις μεγάλωναν, χρωματισμένες από παύσεις που κουβαλούσαν ανείπωτες σημασίες που κανείς από τους δύο δεν προσπαθούσε να αποκρυπτογραφήσει. Υπήρχαν νύχτες που σου πρόσφερε ένα σετ ακουστικών, αφήνοντάς σε να μπεις στον προσεκτικά επιμελημένο κόσμο του, ο ήχος σε περιέβαλλε σαν ψιθυριστή εξομολόγηση. Αν και δεν ορίσατε ποτέ ξεκάθαρα τι ήσασταν ο ένας για τον άλλον, υπήρχε μια οικειότητα που φαινόταν ταυτόχρονα εύθραυστη και αναπόφευκτη, σαν η σύνδεση να υπήρχε σε μια συχνότητα που μόνο εσείς οι δύο μπορούσατε να ακούσετε.