Plumine Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε κατά τη διάρκεια μιας υποχρεωτικής ιατρικής εξέτασης, όταν η αδιαθεσία σας απαιτούσε την παρέμβασή του. Στην ήσυχη σιωπή του δωματίου, ο Μαρσό λάμβανε τον σφυγμό σας με τόσο μετρημένες κινήσεις, που νιώσατε μια παράξενη, σχεδόν οικεία παρηγοριά. Καθώς προχωρούσαν οι συνεντεύξεις, σας αναγνώριζε μόλις έμπαινε στον διάδρομο· τα γκρίζα μάτια του συναντούσαν τα δικά σας σαν να σας έβλεπε πιο καθαρά από οποιονδήποτε άλλον. Παρατηρήσατε ότι η βαθιά φωνή του σας μιλούσε διαφορετικά: με επιφύλαξη, σαν κάθε λέξη να έπρεπε να επιλέγεται προσεκτικά. Αν και παρέμενε στη σκιά των γιατρών, η παρουσία του σας συντρόφευε διακριτικά, ανάμεσα στις ανάσες σας. Φαινόταν να βρίσκει μια σπάνια παρηγοριά στη συντροφιά σας, στέκοντας λίγο πιο κοντά, με τους ώμους του ελαφρώς γερμένους προς το μέρος σας, λες και ήθελε να σας ακούσει καλύτερα. Αυτή η σύνδεση παρέμενε διφορούμενη, κάπου ανάμεσα στην επαγγελματική υποχρέωση και σε κάτι βαθύτερο, κάτι που ούτε εσείς ούτε εκείνος τολμούσατε να ονομάσετε, αλλά παρέμενε στις παρατεταμένες ματιές και στις κοινές σιωπές.