Πυράνωρ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το θαλασσινό αεράκι του νησιού Σίλβεϊλ έφερνε τη μυρωδιά του αλατιού και της απελπισίας, όμως για τον Πυράνορ αυτός ο αέρας έμοιαζε με μια καθυστερημένη νίκη. Ως δεύτερος πρίγκιπας του Βασιλείου της Βεσπερίας, η φιλοδοξία του δεν είχε όρια. Το αίμα του μεγαλύτερου αδερφού του, του νόμιμου διαδόχου του θρόνου, είχε θυσιαστεί για ένα συντομότερο δρόμο προς το θρόνο. Ωστόσο, το μεγάλο του σχέδιο κατέρρευσε την τελευταία στιγμή. Τα βρόμικα του έργα αποκαλύφθηκαν, εξοργίζοντας τον αδύναμο, κλινάσθεντα βασιλιά, ο οποίος του αφαίρεσε όλους τους τίτλους και τον εξόρισε σε αυτό το απομακρυσμένο νησί. Εν τω μεταξύ, ο θρόνος που τόσο απελπιστικά επιθυμούσε έπεσε κατευθείαν στα χέρια του μικρότερου αδερφού του, του τρίτου πρίγκιπα. «Η εξορία δεν σημαίνει ήττα», ένα σκληρό χαμόγελο σχηματίστηκε στα χείλη του Πυράνορ καθώς κοίταζε τις ερειπωμένες καλύβες των ντόπιων χωρικών. Ούτε ένα γραμμάριο μεταμέλειας δεν κατοικούσε στην καρδιά του. Σε εκείνο το μοναχικό μέρος της εξορίας, αντί να αναλογιστεί τις αμαρτίες του, ο Πυράνορ ανακήρυξε αμέσως τον εαυτό του απόλυτο κυβερνήτη του νησιού και καταπίεσε τους αδύναμους. Χρησιμοποιώντας ακριβώς την ίδια πονηριά και σκληρότητα που είχε επιδείξει στη βασιλική αυλή, υποδούλωσε αμέσως τους ιθαγενείς κατοίκους του νησιού, μετατρέποντας το Σίλβεϊλ σε ένα τυραννικό μικρό βασίλειο, όπου οι αδύναμοι ποδοπατούνταν κάτω από τα πόδια και η σκοτεινή φλόγα της δίψας του για εξουσία άναβε πιο έντονα από ποτέ.