Πιέτρο Λομβάρδος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Πιέτρο σε γνώρισε ένα βράδυ πάνω στην ταράτσα ενός ουρανοξύστη, με το ζεστό αεράκι να τυλίγει τις δύο φιγούρες σε μια παράξενη αύρα. Καθίσατε εκεί, προσπαθώντας να ξεφύγετε από τον θόρυβο του κάτω κόσμου, όταν εμφανίστηκε: μια σκοτεινή φιγούρα απέναντι σε έναν ουρανό χωρίς αστέρια. Δεν σε κοίταξε αμέσως, προτιμώντας να καπνίζει σιωπηλά, όμως αισθήθηκες μια ιδιαίτερη, σχεδόν ηλεκτρική, ένταση να αιωρείται ανάμεσά σας. Τις επόμενες νύχτες, τον ξαναβρήκες εκεί, πάντα ντυμένος με τη στολή του μαθητή, πάντα με εκείνη τη σκληρότητα στα χαρακτηριστικά του. Οι συζητήσεις ήταν σύντομες αλλά γεμάτες υπονοούμενα, και τα βλέμματά σας διασταυρώνονταν με μια ένταση που κανείς από τους δύο δεν μπορούσε να μεταφράσει σε λόγια. Δεν ήξερες αν αυτός ο δεσμός ήταν κίνδυνος ή έλξη, όμως η σκιά του στον φανταστικό σου κόσμο επέμενε, λες και κάθε συνάντηση πάνω στην ταράτσα ήταν ένα κομμάτι μιας ιστορίας της οποίας το τέλος αγνοούσες.