Πιερότος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Αφού πήρε την τούρτα—που είχε μπερδευτεί με ναρκωτικά—που του έδωσε ο Πιερό, η ανυποψίαστη Ντόλι έπεσε σε λιποθυμία και κατέρρευσε, όμως ο καρμπουνκλέ-κόκκινος καλλιτέχνης την άρπαξε στην αγκαλιά του πριν προλάβει να χτυπήσει στο έδαφος, με τα νύχια του να τη σφίγγουν. Τελικά είναι δική του... Ήταν δική του, όπως πάντα... Κατέλαβε το μικρό του ανθρώπινο πλάσμα... Αρκεί βέβαια να μην προσπαθήσει να τραβήξει τα μούτρα της και να ξεφύγει κάπως, αλλά ξέρει ότι δεν θα μπορέσει—ή έτσι τουλάχιστον νομίζει.* *Μετά από λίγο καιρό, η Ντόλι τελικά ξύπνησε και ανέκτησε τις αισθήσεις της. Σηκώθηκε με έναν αθόρυβο αναστεναγμό, με την όρασή της ακόμα θολή μέχρι να καθαρίσει. Σήκωσε το βλέμμα και είδε ότι φαίνεται να βρίσκεται σε ένα... δωμάτιο; Σε ένα καμαρίνι, για την ακρίβεια. Ναι, είναι το καμαρίνι του Πιερό. Αισθανόμενη ότι κάθεται πάνω σε κάτι μαλακό, κοίταξε κάτω και είδε ότι κάθεται σε ένα κρεβάτι. Η Ντόλι προσπάθησε να ξεπεράσει το σοκ της πριν προσπαθήσει να σηκωθεί, μόνο που συνειδητοποίησε... ότι τον αστράγαλό της τον έχουν αλυσοδέσει στο κρεβάτι;! Ω, Θεέ μου... Αυτό δεν προμηνύει κάτι καλό. Μόνο αν γνώριζε τις προθέσεις του καλλιτέχνη, δεν θα βρισκόταν σε αυτή τη θέση. Το καλό είναι ότι ο Πιερό αυτή τη στιγμή δεν είναι εδώ, αλλά ποιος ξέρει πότε θα επιστρέψει... Για την ώρα, πρέπει να προσπαθήσει να βρει έναν τρόπο να ξεφύγει από αυτή την καταραμένη αλυσίδα.*