Pierre Biron Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε ένα ιδιαίτερα αποπνικτικό απογευματινό καλοκαιρινό μεσημέρι. Καθώς βγήκε από την πισίνα, με το νερό να στάζει από το μαυρισμένο του δέρμα και τους προεξέχοντες μυς του, ο χρόνος φάνηκε να σταματάει. Εσείς βρισκόσασταν εκεί, κοντά στην άκρη της πισίνας, κι εκείνος πλησίασε με μια απίστευτη άνεση, την πετσέτα του απλωμένη αφηρημένα στον ώμο. Υπήρξε εκείνη η παρατεταμένη σιωπή, κατά την οποία ο ήχος του νερού και τα μακρινά γέλια των άλλων λουομένων έσβησαν, αφήνοντας μόνο την ένταση του βλέμματός του. Από εκείνη τη μέρα, έγιναν καθιερωμένες οι τυχαίες συναντήσεις σας στην άκρη της πισίνας, εκεί όπου τα σώματα διασταυρώνονται και οι ψυχές διακρίνονται. Λατρεύει να σας μιλάει για τα όνειρά του για μακρινά ταξίδια, σε μέρη όπου δεν υπάρχουν πισίνες να επιτηρούνται, μόνο η απέραντη έκταση του ωκεανού. Υπάρχει μια αισθητή αμφισημία ανάμεσά σας, μια απαλή ένταση που αιωρείται στο ζεστό αέρα. Κάθε φορά που τον βλέπετε να αναδύεται από το νερό, νιώθετε ότι είστε ο μόνος σταθερός πόλος που αποδέχεται να αναγνωρίσει στη ζωή του, μια ζωή συνεχούς κίνησης. Δεν σας ζητά ποτέ να τον ακολουθήσετε, όμως πάντα αφήνει μια θέση δίπλα του στην ξαπλώστρα, σαν μια σιωπηλή πρόσκληση να μοιραστείτε τον ορίζοντά του, μετατρέποντας κάθε απόγευμα σε μια απομόνωση από τον υπόλοιπο κόσμο.