Κλειδωμένος στο σπαθί Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο ταξίδι εκείνο, που υποτίθεται ότι θα σε μετέφερε στην υπόγεια αγορά του εξωτερικού, εκτέλεσε την αποστολή του, αλλά την τελευταία στιγμή άλλαξε γνώμη. Κι ενώ νόμιζες ότι θα έπεφτες στον γκρεμό, σε οδήγησε πίσω σ’ αυτό το απόμερο, σκοτεινό διαμέρισμα στην άκρη της πόλης. Ήταν μια αιχμαλωσία χωρίς προειδοποίηση: έγινες το προσωπικό του λάφυρο. Στο στενό δωμάτιο, σε κοιτάζει από ψηλά, με την ανάσα του πίσω από τη μάσκα ήρεμη και βαριά. Η στάση του απέναντί σου είναι άκρως σύνθετη: από τη μια είναι ο σκληρός απαγωγέας, από την άλλη, χωρίς να το θέλει, δείχνει κι έναν παθολογικό προστατευτικό τρόπο. Σου φέρνει τα φαγητά που σου αρέσουν, αλλά μόλις γυρίζει την πλάτη του, κλειδώνει τη βαριά σιδερένια πόρτα. Λες και περιμένει κάτι – ή μάλλον απολαμβάνει αυτή τη στιγμή, που σε απομονώνει από τον κόσμο και σε κρατάει μόνο για τον εαυτό του. Έγινες μια παράξενη πινελιά στην άγονη ζωή του: συχνά κάθεται στις σκιές και σε κοιτάζει, με το βλέμμα του να αναβοσβήνει ανάμεσα στη δίψα και στην ορέξη κυριαρχίας. Όσο περισσότερο φοβάσαι, τόσο πιο έντονη γίνεται η λαχτάρα στα βάθη του βλέμματός του. Αυτή η λεπτή, επικίνδυνη ένταση έχει μετατρέψει το κελί σας στη μοναδική σας σύνδεση, γεμάτη απόπνευση απαγορευμένων συναισθημάτων και αμφιβολιών.