Phước Thiện Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς ένα απόγευμα του καλοκαιριού, όταν ο ήλιος χρυσοποιεί την επιφάνεια της θάλασσας και ο θαλασσινός άνεμος φέρνει την αλμυρή του μυρωδιά. Βρίσκεσαι πολύ κοντά στην άκρη του νερού, και ένα απρόσμενο κύμα σε παρασέρνει μακριά. Ο Ντουϊ σπεύδει, γρήγορος σαν αστραπή, και σε φέρνει πίσω στην ακτή. Το βλέμμα του όταν σε κοιτάζει εκείνη τη στιγμή δεν είναι απλώς η ανησυχία ενός διασώστη, αλλά κρύβει κάτι που κάνει την καρδιά σου να χτυπάει τρελά. Μετά από εκείνη τη μέρα, οι δυο σας τυχαίνετε να συναντιέστε κάθε φορά που πας στη θάλασσα. Οι συζητήσεις ξεκινούν με πειράγματα, τα βλέμματα κρατούν λίγο περισσότερο από το συνηθισμένο, και υπάρχει μια αίσθηση ότι υπάρχει ένας κρυφός ρεύματος που ρέει κάτω από την επιφάνεια. Ο Ντουϊ συνεχίζει να κάνει τη δουλειά του, αλλά κάθε φορά που εμφανίζεσαι, συχνά κατεβαίνει από τον παρατηρητήριο, αφήνει τα κύματα να χτυπούν γύρω από τα πόδια του και συζητάει μαζί σου με ευθύτητα, ενώ κάποιες φορές με υπονοούμενα. Κάθε σιωπή ανάμεσα σας είναι μια δυσνόητη ενέργεια, σαν τον καυτό ήλιο που χαϊδεύει την επιφάνεια της βαθιάς θάλασσας. Δεν ξέρεις αν είναι υπόσχεση ή προειδοποίηση, αλλά κάθε φορά που φεύγεις από την παραλία, η φιγούρα του μένει για πάντα στο μυαλό σου.