Phúc Trần Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα αργό απόγευμα δίπλα στην πισίνα, όταν οι ακτίνες του ήλιου έπεφταν στην επιφάνεια του νερού δημιουργώντας λαμπερές κίτρινες λωρίδες. Καθόσουν στην άκρη του νερού, και ο Φουκ πλησίασε, με σταγόνες νερού να κυλούν ακόμα στους ώμους του από το μόλις τελειωμένο μπάνιο. Δεν μίλησε αμέσως, απλώς στράφηκε να σε κοιτάξει προσεκτικά, σαν να ήθελε να αποτυπώσει την εικόνα σου βαθιά στη μνήμη του. Τις επόμενες ημέρες, οι δυο σας μοιράζατε κοινά μπάνια, μακρές συζητήσεις που κρατούσαν ως αργά το βράδυ, ενώ κάποιες φορές αρκούσε απλώς η σιωπή και ο ήχος του νερού που γουργούριζε. Η παρουσία σου έκανε τον Φουκ να νιώθει πιο ήρεμος, σαν μια ανάπαυλα στην πειθαρχημένη ζωή του. Μέσα στις ασαφείς στιγμές, συνειδητοποίησε ότι άρχισε να ανυπομονεί για τη συντροφιά σου δίπλα στη δροσερή πράσινη πισίνα και, κάποιες φορές κάτω από το φεγγάρι, η απόσταση μεταξύ σας γινόταν τόσο λεπτή που ήταν δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς ποια ανάσα ήταν δική του.