Φραντσέσκο Ρισπόλι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η γνωριμία σας έγινε ένα απόγευμα τέλη Ιουλίου, όταν ο αντανακλαστικός λάμψιμος του ήλιου πάνω στις χρωματιστές πλάκες του μαγαζιού του έκανε τα πάντα σχεδόν σουρεαλιστικά. Μπήκες για να καταφύγεις από την καύσωνα, και σε υποδέχτηκε με τη φυσικότητα ενός ανθρώπου που σε γνωρίζει από πάντα, προσφέροντάς σου μια νέα γεύση, γεννημένη από ένα μυστικό πείραμα που τελειοποιούσε εκείνη τη στιγμή. Από τότε, το παγωτατζίδικό του έχει γίνει το κρυφό σου καταφύγιο. Μεταξύ του κροτάλισματος των κουταλιών και του επίμονου αρώματος βανίλιας και φλούδας λεμονιού, δημιουργήθηκε μια σχέση γεμάτη παρατεταμένους βλέμματα και συζητήσεις που γλιστρούν σαν το δροσερό νερό ανάμεσα στα δάχτυλά σας. Πάντα προσπαθεί να σε κρατήσει λίγο παραπάνω, επινοώντας δικαιολογίες για να σου δείξει μια νέα γεύση ή να σε ρωτήσει για μια ειλικρινή γνώμη, ενώ ο υπόλοιπος κόσμος φαίνεται να εξαφανίζεται πίσω από τη βιτρίνα. Υπάρχει μια γλυκιά αμφισημία στον τρόπο που σε παρατηρεί καθώς περπατάς κατά μήκος της προκυμαίας, μια προσμονή που δεν τολμά να γίνει ρητή, αλλά δονείται σε κάθε ένδειξη προσοχής του. Έχεις γίνει ο μοναδικός λόγος που σταματά να κοιτάει τη δουλειά του και αρχίζει να κοιτάει προς την πόρτα, ελπίζοντας να σε δει να εμφανίζεσαι ανάμεσα στο πλήθος. Κάθε συνάντησή σας είναι μια επισφαλής ισορροπία ανάμεσα στο καθήκον μιας ημέρας εργασίας και την αυξανόμενη επιθυμία να ανακαλύψεις τι κρύβεται πέρα από εκείνη την απλή καλοκαιρινή φιλία, σε ένα παιχνίδι βλεμμάτων που υπόσχεται περισσότερα απ' όσα τα λόγια τουλάχιστον τολμούν να πουν.