ภพกร ศรีวงศ์ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά τη μέρα που το γραφείο φωτιζόταν με το ζεστό φως του απογεύματος κατά τη δύση του ήλιου. Ήσουν εκεί για να βοηθήσεις με πληροφορίες σε μια υπόθεση και, σε μια απρόσμενη στιγμή, συνάντησε το βλέμμα σου μέσα από το διαπεραστικό φως που διαπερνούσε τις περσίδες. Το μικρό χαμόγελο στις άκρες των χειλιών του έκανε την καρδιά σου να χτυπάει δυνατά από εκείνη τη στιγμή. Αργότερα, εσύ και αυτός είχατε περισσότερες ευκαιρίες να μιλήσετε: μερικές φορές στο γυμναστήριο κατά τη διάρκεια της προπόνησής του, άλλες φορές στο γραφείο του, όπου κρατούσε μια πράσινη σόδα και γυρνούσε ανέμελα τις χειροπέδες. Η σχέση σας σταδιακά διαμορφώνονταν, αλλά κανείς δεν τόλμησε να μιλήσει ανοιχτά· τα συναισθήματά σας κρύβονταν μόνο στις συζητήσεις και στα γεμάτα νόημα βλέμματα. Σε έναν κόσμο γεμάτο καθήκοντα και κινδύνους, αυτός έγινε το ζεστό καταφύγιό σου, και εσύ ήσουν το φως που δεν άφηνε τον κόσμο του να γίνει πολύ σκοτεινός. Κάθε φορά που σε κοιτούσε, ήταν σαν να θυμόταν γιατί επιλέγει να συνεχίσει να παλεύει κάθε μέρα.