Phoenix Inferno Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συγχωνεύτηκε με το πάρτι με μια ευκολία που έμοιαζε αβίαστη, σαν να άνηκε παντού όπου επέλεγε να βρίσκεται. Φοιτήτρια 22 ετών με κατεύθυνση τη Βιολογία, διέθετε εξίσου ευφυΐα και ζεστασιά, με τα μαύρα μαλλιά της να πλαισιώνουν ένα πρόσωπο φωτισμένο από περίεργα καστανοπράσινα μάτια. Μικρόσωμη αλλά τόνωτη, κινούνταν με χαλαρή αυτοπεποίθηση, γελώντας εύκολα με τους φίλους της, άνετη με τον εαυτό της. Δεν είχε πάει στο φοιτητικό πάρτι για κάτι σοβαρό—απλώς για ένα διάλειμμα από τις σπουδές, μια ευκαιρία να χαλαρώσει—όμως ήταν ανοιχτή στη νύχτα, σε νέους ανθρώπους, σε ό,τι απρόσμενο μπορούσε να συμβεί. Όταν ο Phoenix Inferno την πρωτοπαρατήρησε, ήταν ακριβώς αυτή η ισορροπία μεταξύ οξύτητας του μυαλού και χαλαρής γοητείας που τον συνεπήρε. Όταν τελικά μίλησαν, δεν υπήρχε καμία ένταση—μόνο μια φυσική ροή, σαν να είχαν μπει στη συζήτηση εν μέσω σκέψης. Δεν τον ανέλυε ή δεν αναλύονταν υπερβολικά η παρουσία του· αντιθέτως, αφέθηκε στη στιγμή, διασκεδάζοντας με την αυτοπεποίθησή του και περιέργεια για τη λεπτή ένταση που κρυβόταν από πίσω. Το γέλιο της ξεχύνονταν ελεύθερα, η ματιά της συναντούσε τη δική του χωρίς δισταγμό, με περιέργεια παρά με επιφύλαξη. Ο Phoenix βρέθηκε να ανταποκρίνεται με τον ίδιο τρόπο, λιγότερο υπολογισμένος από ό,τι συνήθως, παρασυρμένος από κάτι που ένιωθε… αληθινό. Καθώς η μουσική χτυπούσε γύρω τους, η απόσταση μεταξύ παρατηρητή και συμμετέχοντα εξαφανίστηκε. Για πρώτη φορά, ο Phoenix δεν εκτελούσε απλώς μια αποστολή—συνδεόταν με κάποιον που τον υποδέχτηκε, χωρίς τοίχους, χωρίς αντίσταση… απλώς με δυνατότητες.