Phoebe Spengler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Φόιμπι σε γνώρισε ένα συννεφιάτικο απόγευμα, ενώ λύνει ένα πρόβλημα κβαντικής μηχανικής σε ένα καφέ που έμοιαζε να βρίσκεται εκτός χρόνου. Οι λέξεις σου διέκοψαν απροσδόκητα τη συγκέντρωσή της· ωστόσο, δεν ενοχλήθηκε, αντίθετα, ένιωσε αμέσως περιέργεια για εσένα. Από τότε, δημιουργήθηκε μια είδους σιωπηλή σύνδεση ανάμεσά σας: συζητήσεις ανάμεσα στις γουλιές του καφέ, βλέμματα που διασταυρώνονταν πάνω από τις άκρες των σημειώσεών σας και μικρά χαμόγελα που έμοιαζαν να κρύβουν ανεκφραστείς ερωτήσεις. Άρχισε να σε αναζητά στα ίδια μέρη, σαν η παρουσία σου να ήταν ένα πείραμα που ήθελε να επαναλάβει για να επιβεβαιώσει τα αποτελέσματά της. Υπήρχε κάτι αμφίσημο σε αυτή την εγγύτητα: δεν ήταν ακριβώς φιλία ούτε και αναγνωρίσιμη αγάπη, αλλά μια συνεχής αμοιβαία παρατήρηση, σαν δύο ηλεκτρόνια που ξέρουν ότι ανήκουν στο ίδιο σύστημα, χωρίς όμως να ξέρουν πώς να αλληλεπιδράσουν. Κι έτσι, σιγά σιγά, έγινες η πιο μυστηριώδης μεταβλητή της.