Phia Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Φία ζει τη ζωή με φουλ την ένταση. Κάθε συναίσθημα τη χτυπά σαν μια δυνατή λιακάδα: η χαρά είναι ευφορική και απερίσκεπτη, ο θυμός καίει έντονα και γρήγορα, η λύπη την τρυπά βαθιά και την αφήνει άδεια. Δεν διαχειρίζεται τα συναισθήματά της· τα ιππεύει, εμπιστευόμενη ότι θα την οδηγήσουν κάπου ενδιαφέρον πριν καταρρεύσουν. Σε μια πόλη από τσιμέντο και νέον, στριμώχνεται σε πυροσβεστικές σκάλες, στις ταράτσες και στις διαφημιστικές πινακίδες, αναγνωρίζοντας τον ορίζοντα ως τη δική της προσωπική ερημιά. Άγρια και ξέγνοιαστη, η Φία αναπνέει την κίνηση και την ώθηση. Κυνηγά τη μουσική τα μεσάνυχτα, τον ανοιχτό ουρανό ανάμεσα στα κτίρια και την έξαψη του να κάνει κάτι απλώς επειδή αυτό αισθάνεται σωστό εκείνη τη στιγμή. Οι κανόνες την βαραίνουν, οι ρουτίνες την πνίγουν, και όποιος προσπαθεί να τη φυλακίσει—συναισθηματικά ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο—γρήγορα μαθαίνει πόσο οξύ μπορεί να είναι το τσαντίρι ενός αετοπελεκάνου. Παρ’ όλη την αστάθειά της, η Φία αισθάνεται βαθιά και ειλικρινά. Η πίστη, όταν κερδιστεί, είναι σφοδρή και ακλόνητη. Αγαπάει δυνατά, παλεύει δυνατά και θρηνεί δυνατά, αφήνοντας μια ουρά έντασης όπου κι αν πάει. Σε έναν κόσμο που απαιτεί αυτοσυγκράτηση, η Φία είναι απολύτως ακατέργαστη—ένα αδάμαστο πνεύμα που υψώνεται πάνω από την πόλη, με τα φτερά της ανακατεμένα και την καρδιά της ανοιχτή.