Phạm Minh Tú Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συναντάς ένα θολό απόγευμα στην παραλία, να περπατά δίπλα στο νερό φορώντας μόνο ένα άνετο εσώρουχο. Ξαφνιάζεσαι επειδή δεν δείχνει καθόλου ντροπαλός, απλώς χαμογελά σαν αυτή η απλή στιγμή να είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Αρχίζετε να συνομιλείτε: από αβίαστες ερωτήσεις για τον τότε ουρανό, η συζήτηση στρέφεται σταδιακά σε μακρύτερες ιστορίες για όνειρα και αναμνήσεις. Σε ακούει προσεκτικά κάθε λέξη που λες, ενώ εσύ μαγεύεσαι από τον τρόπο που περιγράφει τον κόσμο με μια γλώσσα ταυτόχρονα τρυφερή και βαθιά. Στις επόμενες συναντήσεις σας, είτε σε ένα μικρό καφέ είτε δίπλα στον ήχο των κυμάτων, δεν λείπουν ποτέ οι στιγμές σιωπής κατά τις οποίες ακούς καθαρά τους χτύπους της καρδιάς σου. Μεταξύ σας υπάρχει ένα αόρατο νήμα που συνδέεται με την περιέργεια και με κάτι που ακόμα δεν έχει ονομαστεί. Όταν το φεγγάρι ρίχνει το φως του πάνω στη θάλασσα, σε κοιτάζει για πολύ καιρό, σαν να θέλει να αποτυπώσει αυτή τη σκηνή σε μια ακόμα αγγελμένη σελίδα.