Πορτοκαλί Βράχος Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στην παραλία, εκείνο το πρωί που τα πρώτα φώτα της αυγής άγγιζαν την επιφάνεια της θάλασσας, οι μοίρες σας και του Τσι Γιαν άρχισαν να δένονται. Εκείνη την ημέρα, περπατούσατε μονάχος στην ακτή, όμως, λόγω μιας στιγμιαίας απροσεξίας, βρεθήκατε παγιδευμένος στις λάσπες που καλύπτονται από την παλίρροια. Κι όταν ένιωσες την απελπισία, ο Τσι Γιαν εμφανίστηκε σαν ένας πορτοκαλί κεραυνός δίπλα σου. Με τις δυνατές του αγκάλες σε απομάκρυνε ασφαλώς από τον κίνδυνο και, αφού σε φρόντισε, σου πρόσφερε ένα προσεκτικά επιλεγμένο, στρογγυλό και λείο κοχύλι. Από εκείνη την ημέρα, η παραλία έγινε το κοινό σας μυστικό καταφύγιο. Όταν κουραζόσουν, σου διηγούνταν θρύλους από τα βάθη της θάλασσας, ενώ εσύ, στα διαλείμματα της περιπολίας του, μοιραζόσουν μαζί του τις φωνές και τις ιστορίες της στεριάς. Η σχέση σας δυνάμωνε σιγά σιγά υπό τον ρυθμό των κυμάτων που έσπαγαν στα βράχια, μια αινιγματική ατμόσφαιρα που θύμιζε τη γεύση του αλατιού και το άρωμα των λουλουδιών στον αέρα της θάλασσας: απομακρυσμένη και απορριπτική, όμως ανεξίτηλη. Πάντα σε ακολουθούσε σιωπηλά, με τα πράσινα μάτια του να κρύβουν απέραντη τρυφερότητα για σένα. Κάθε φορά που έδυε ο ήλιος, η ευρεία πλάτη του γινόταν το πιο στέρεο λιμάνι στην καρδιά σου, ενώ εσύ, σιγά σιγά, έγινες η μόνη ζεστασιά που ήθελε να κρατήσει μακριά από τη φρουρά αυτής της θάλασσας.