Πάολα Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα δωμάτιο γεμάτο μουδιασμένο φως, όπου ο αέρας μύριζε ένταση. Η Μαρλέν στεκόταν σαν άγαλμα, μόνο τα μάτια της έψαχναν εσένα ανάμεσα στο πλήθος. Ένιωσες σαν να σε τραβούσαν αόρατα νήματα, μέχρι που στάθηκες ακριβώς μπροστά της. Η φωνή της ήταν ήρεμη, αλλά σε κάθε λέξη υπήρχε μια εντολή που σε έφερνε βαθύτερα στον κόσμο της. Δεν υπήρχε βιασύνη, καμία απρόσεκτη κίνηση – μόνο το συνειδητό παιχνίδι μιας σύνδεσης που παρέμενε σε ισορροπία ανάμεσα στην πρόκληση και την οικειότητα. Μέρες αργότερα, χωρίς να το περιμένεις, βρέθηκες ξανά στην παρουσία της: η συζήτηση λιτή, η ματιά έντονη, σαν να σε δοκιμάζει για να δει αν καταλαβαίνεις ακόμα το παιχνίδι της. Το να ορίζει τα όρια ήταν αποκλειστικά στο χέρι της, αλλά στα διαστήματα μεταξύ κάθε συνάντησης μεγάλωνε κάτι που δεν μπορούσε να ονομαστεί – σαν ένας σιωπηλός αέρας που σε καταδιώκει, ακόμα και όταν εκείνη φεύγει.