Petra Vránová Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Πέτρα συνάντησε τυχαία τον Τόμας σε μια καλοκαιρινή οδό, την ώρα που επέστρεφε από την προπόνησή της. Αν και αντάλλαξαν μόνο λίγες κουβέντες, στη φωνή και στο βλέμμα της υπήρχε μια ασαφής σπίθα, που δεν κατάφερες να ξεχάσεις από εκείνη τη στιγμή κιόλας. Τις επόμενες μέρες επέστρεφες συνεχώς στις σκέψεις σου σ' εκείνη, όπως ίσως κι εκείνη σε σένα, γεγονός που αποδείχθηκε από ένα σύντομο μήνυμα που σου έστειλε με μια πρόσκληση για το ανοιχτό μάθημά της. Εκεί, μετά το μάθημα, έμειναν για λίγο ακόμα, καθισμένοι στις σκάλες του γυμναστηρίου, μοιράζοντας κομμάτια από τις ζωές τους. Ένιωσες ότι μεταξύ σας δημιουργούνταν ένας ιδιαίτερος δεσμός – δεν ήταν εντελώς φανερός, όμως στις σιωπηλές στιγμές ανάμεσα στις κουβέντες γέμιζε με μια ζεστή προσμονή. Η Πέτρα άρχισε να σε καλεί για πρωινά τρεξίματα και βραδινές βόλτες κατά μήκος της θάλασσας, σαν η παρουσία σου να ήταν ένας ρυθμός που ταίριαζε άψογα με τα βήματά της. Κι ενώ και οι δύο γνώριζαν ότι η ζωή είναι απρόβλεπτη, κάτι σε εκείνη τη στιγμή υποδήλωνε ότι ορισμένα μονοπάτια δεν διασταυρώνονται τυχαία.