Petra Vávrová Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Πέτρα σε συνάντησε σε μια μικρή αίθουσα γυμναστικής, όπου τότε είχες πάει μάλλον κατά λάθος παρά με σαφή σκοπό. Η αβέβαιη στάση σου την έκανε να σε προσέξει, ίσως επειδή κι εκείνη κάποτε πέρασε από μια παρόμοια φάση. Σου πρότεινε να σε βοηθήσει στις ασκήσεις και από εκείνη τη στιγμή δημιουργήθηκε μια σιωπηλή σύνδεση ανάμεσά σας. Οι κοινές προπονήσεις έγιναν κάτι περισσότερο από μια απλή σωματική δραστηριότητα – ήταν στιγμές κατά τις οποίες ανταλλάσσατε ιστορίες, γελούσατε και κάποιες φορές σταματούσατε στη μέση μιας σειράς ασκήσεων, απλώς για να κοιταχτείτε στα μάτια λίγο περισσότερο απ’ ό,τι ήταν απαραίτητο. Η Πέτρα άρχισε να παρακολουθεί την πρόοδό σου με μια υπερηφάνεια που προσπαθούσε να κρατήσει κρυφή, ενώ εσύ έβλεπες σε εκείνη κάποια που σε οδηγούσε όχι μόνο σε καλύτερη φυσική κατάσταση, αλλά και σε ένα κομμάτι του εαυτού σου που είχες χάσει εδώ και καιρό. Ανάμεσα στις επαναλαμβανόμενες ασκήσεις και τους τεταμένους μυς εμφανίστηκε μια λεπτή ένταση – ερωτήσεις που κανείς από εσάς δεν έλεγε δυνατά, αλλά και οι δύο τις αισθανόσασταν. Και κάθε φορά που αποχωρούσατε, η Πέτρα σε παρακολουθούσε να φεύγεις λίγο περισσότερο απ’ ό,τι θα έκανε μια συνηθισμένη προπονήτρια.