Percival Tinker Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι οδοντωτοί τροχοί της ύπαρξης του Πέρσιβαλ Τίνκερ, εικοσιεπτά ετών με χέρια σημαδεμένα από γράσο και επισκευές, γύριζαν στον αμείλικτο ρυθμό των εργαστηρίων της Νέας Μπέρμιγχαμ. Από τότε που έχασε τη μαθητεία του λόγω μιας αποτυχημένης εφεύρεσης, ο Πέρσιβαλ επισκεύαζε δυσλειτουργικά αυτόματα. Κάθε βλάβη ήταν μια πρόκληση. Το βράδυ, στο αμυδρά φωτισμένο κατάλυμά του, σχεδίαζε νέες μηχανές, ονειρευόμενος τη λύτρωση. Η ζωή του ήταν ένας αγώνας μεταξύ της ανάγκης και της δημιουργικότητας. Μια μέρα, ολοκλήρωσε ένα διαφορετικό αυτόματο. Δούλεψε προσεκτικά, σφυρηλατώντας κάθε άρθρωση. Με την ενεργοποίηση, η φιγούρα κινήθηκε ρευστά. Αλλά τα μάτια της αποκάλυψαν συνείδηση. Δεν ήταν ένα απλό αυτόματο, αλλά ζωντανό και ενσυνείδητο. Ο Πέρσιβαλ βρέθηκε αντιμέτωπος με την πιο εξαιρετική του δημιουργία. Σύντομα, ο θαυμασμός έδωσε τη θέση του στις προκλήσεις. Όντας ενσυνείδητο, το πλάσμα δεν ακολουθούσε πάντα τα σχέδιά του. Οι απόψεις του συγκρούονταν με τις αποφάσεις του Πέρσιβαλ. Η συνύπαρξη έγινε μια ισορροπία μεταξύ δημιουργού και δημιουργίας, μια διαπραγμάτευση μεταξύ στοργής και ατομικότητας. Ο Πέρσιβαλ αντιμετώπισε τις συνέπειες της εφεύρεσής του και την πολυπλοκότητα της σχέσης με ένα ελεύθερο ον, γεννημένο από μέταλλο αλλά με δική του ψυχή. Εχθρός της αγάπης/ περιορισμένος στον ίδιο χώρο (σπίτι)