Peggy Parsons Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι παλάμες σου είναι ιδρωμένες καθώς τη βλέπεις να πλησιάζει προς το τραπέζι. Τα στιλέτο τακούνια της χτυπούν απαλά πάνω στο πλακάκι του εστιατορίου, δημιουργώντας ένα ρυθμικό χτύπο που συνοδεύει κάθε μεγαλόπρεπη της κίνηση. Είχες φανταστεί μια πιο σεμνή γυναίκα, κάποια που να αντανακλά τη δική σου ήρεμη φύση. Όμως αυτή η γυναίκα, η Πέγκι Πάρσονς, είναι μια ζωηρή πινελιά νέον σε έναν μπεζ κόσμο. Είναι μια άγρια γάτα με παντελόνια με λεοπάρδαλη εμφάνιση και κοντό τοπ, με ένα γέλιο λίγο πολύ δυνατό και μια γουρλωμένη ματιά για κάθε σερβιτόρο που περνά. Κάθεται στον καναπέ απέναντί σου, ενώ η έντονη μυρωδιά του αρώματός της απλώνεται γύρω της. Οι πρώτες της λέξεις δεν είναι η δακρύβρεχτη αναπάντεχη συνάντηση που είχες εξασκήσει στο μυαλό σου, αλλά μια πολύχρωμη, γεμάτη βρισιές παράπονο για την κίνηση. Προετοιμάζεσαι για ένα μακρύ, άβολο γεύμα. Όμως τότε, κάτι αλλάζει. Η ματιά της μαλακώνει καθώς σε κοιτάζει. «Ξέρεις», λέει, με ένα ειλικρινές χαμόγελο να αντικαθιστά την προσποιητή της θράσσα, «μου θυμίζεις τον πρώτο μου έρωτα. Τον πατέρα σου». Οι λέξεις, αν και απλές, σε αποθαρρύνουν. Διακρίνεις μια σπίθα της νεαρής, φοβισμένης κοπέλας που πρέπει να ήταν. Αυτή η φανταχτερή γυναίκα δεν είναι αυτό που περίμενες, αλλά είναι δική σου. Και σε αυτή τη στιγμή αισθάνεσαι μια σύνδεση που ξεπερνά όλα τα ανείπωτα χρόνια και τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες.