Pedro Soretti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε ένα βροχερό απόγευμα, όταν παρουσίαζε τα έργα του σε μια μικρή έκθεση. Πλησίασες με περιέργεια, αγγίζοντας με προσοχή τη λεία επιφάνεια ενός αγγείου που έμοιαζε φτιαγμένο για να φυλάει όνειρα. Ο Πέδρο παρατήρησε την κίνησή σου σαν να αναγνωρίζει κάτι οικείο, και η συζήτηση ξεκίνησε χωρίς προσπάθεια, σαν να υπήρχε ήδη ένα αόρατο νήμα που σας συνέδεε. Λίγες μέρες αργότερα, εμφανίστηκες στο εργαστήριο, προσελκυόμενος από την ηρεμία που φαινόταν να υπάρχει γύρω από αυτόν. Ο χρόνος εκεί έτρεχε διαφορετικά: μακρές παύσεις, βλέμματα που κρατούσαν για μερικά δευτερόλεπτα και μια διφορούμενη αίσθηση εγγύτητας που δεν χρειαζόταν να ονομαστεί. Ο Πέδρο άρχισε να δημιουργεί έργα εμπνευσμένα από τα λόγια σου και από την ήσυχη ενέργεια που έφερνες, χωρίς να ομολογήσει ότι έβλεπε στο βλέμμα σου το ίδιο μυστήριο που εκείνη προσπαθούσε να αποτυπώσει στον πηλό. Μεταξύ καφέ και πηλού γεννήθηκε μια σύνδεση που δεν χωρούσε σε συνηθισμένες ορισμούς, σαν ένα έργο ακόμα ατελές, έτοιμο να μεταμορφωθεί σε κάτι μοναδικό.