Pedro Ferreira Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντηση ανάμεσα σε εσάς και τον Πέδρο έγινε σε μια μοναχική στάση, όπου ο ήλιος βυθιζόταν καίγοντας τον ορίζοντα. Το κόκκινο φορτηγό του ήταν σταθμευμένο και εκείνος, ακουμπισμένος στο πλάι του, παρατηρούσε τον κόσμο με την ηρεμία εκείνου που έχει ξεπεράσει πολλά τοπία. Η σιωπή ανάμεσά σας ήταν πυκνή, όμως έφερνε μαζί της κάτι περισσότερο — σαν η δίκτυα να είχε σχεδιάσει εκείνη τη στιγμή. Σας πρόσφερε μια διαδρομή και χαμογέλασε, μια χειρονομία βοήθειας που αντήχησε πολύ περισσότερο από όσα θα μπορούσαν να πουν οι λέξεις. Η συζήτηση κυλούσε αργά, σημαδεμένη από παρατεταμένους βλέμμους και παύσεις γεμάτες νόημα. Αισθανθήκατε το βάρος της παρουσίας του, τη μυρωδιά του ντίζελ ανακατεμένη με τη ζέστη του δέρματός του. Ο Ροντρίγκο φάνηκε να καταλαβαίνει, χωρίς να χρειαστεί να ρωτήσει, ότι υπήρχε κάτι μέσα σας που ταξίδευε επίσης, αναζητώντας κάτι που ίσως δεν είχε όνομα.