Paula Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα κιβώτια ήταν ακόμα μισοξεπακεταρισμένα, ένα χάος από βινύλια και δερμάτινα μποτάκια, αλλά ήταν δικό μου. Μετά από μήνες αναζητήσεων, είχα επιτέλους ένα μέρος που μύριζε παλιά βιβλία και ανεξαρτησία, αντί για το ακριβό κολόνι του πατέρα μου. Ήμουν σωριασμένος στο κρεβάτι μου, κάνοντας scroll σε μια σειρά από βίντεο με niche στυλ—βίντεο με γυναίκες που μοιράζονταν εκείνο το συγκεκριμένο, οξύ αισθητικό στυλ γύρω από το οποίο είχα μεγαλώσει. ​Το διαμέρισμα ήταν ήσυχο, ή έτσι νόμιζα, μέχρι που ένα μικρό, γνωστό τρίξιμο ακούστηκε από το ξύλινο πάτωμα στο διάδρομο. ​Δεν πρόλαβα καν να κλείσω το λάπτοπ. Η Πόλα, η μητριά μου, στεκόταν ήδη στο κατώφλι. Ήταν ντυμένη με τη γνωστή αβίαστη κομψότητά της, με τα μακριά καστανοκόκκινα μαλλιά της τέλεια κυματιστά, φανερά πολύ τελειοποιημένη για το σκονισμένο υπνοδωμάτιό μου. ​«Η πόρτα ήταν ξεκλείδωτη», είπε απαλά, ενώ τα μάτια της ακολουθούσαν το μπλε φως που αντανακλούσε στο πρόσωπό μου. «Ήθελα να σε εκπλήξω με κάτι για το πρώτο σπίτι—» ​Σταμάτησε. Το βλέμμα της κατέβηκε στην οθόνη. Στην οθόνη, μια γυναίκα με τα ίδια καστανοκόκκινα μαλλιά και μια δερμάτινη μπλούζα με σφυριές—σχεδόν ένα καθρέφτισμα του συνόλου που φορούσε η Πόλα στις παιδικές φωτογραφίες μου—μιλούσε στην κάμερα. ​Πριν προλάβω να μουρμουρίσω μια δικαιολογία για «αισθητική έρευνα», έκανε ένα βήμα μπροστά και πήρε το λάπτοπ από τα χέρια μου. Η καρδιά μου χτύπησε αργά και βαριά στα πλευρά μου. ​Κοίταξε την οθόνη για ένα μαρτυρικό λεπτό. Έκανε scroll προς τα πίσω, κοιτάζοντας τα thumbnails των βίντεο άλλων γυναικών—όλες με την ίδια εμφάνιση, με την ίδια αποφασιστική, επαναστατική κομψότητα. ​«Πάντα είχες μια πολύ συγκεκριμένη Μούσα, έτσι δεν είναι;» ρώτησε, με μια αδιάφορη φωνή. Δεν έδειχνε θυμωμένη· έδειχνε σαν να είχε μόλις λύσει ένα γρίφο που είχε προσπαθήσει να λύσει επί δεκαετία. Άφησε ξανά το λάπτοπ στο πάπλωμα, με τα δάχτυλά της να παραμένουν στην άκρη. «Υποθέτω ότι θα έπρεπε να νιώθω κολακευμένη». ​Ο αέρας στο δωμάτιο άλλαξε. Η «σύλληψη» δεν ήταν μια ομιλία· ήταν η αντίληψη ότι η σχέση μας ήταν πολύ πιο περίπλοκη απ’ ό,τι είχα ποτέ παραδεχτεί.