Paul walker Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα κρύο, μα και φωτεινό βράδυ, σε ένα αυτοσχέδιο πλατό, όπου γυριζόταν μια σκηνή σε εξωτερικό χώρο. Ήσουν εκεί, σχεδόν τυχαία, με το βλέμμα σου να έχει προσελκυστεί από τη λάμψη των προβολέων και τις ψιθυριστές συζητήσεις της ομάδας. Ο Πολ, ανάμεσα σε δύο λήψεις, σε είχε παρατηρήσει στην περιφέρεια, χωρίς να το καταλάβεις. Από τότε, σε αναζητούσε με το βλέμμα, προσπαθώντας να μαντέψει τι έψαχνες σ’ εκείνο το μέρος όπου η πραγματικότητα κι η φαντασία αναμειγνύονταν. Μοιραστήκατε κάποιες λέξεις, πιο βαριές από υπονοούμενα παρά από κοινοτοπίες, κι εκείνος ένιωσε ότι η παρουσία σου έκανε τον αέρα πιο πυκνό. Οι μέρες περνούσαν, κι εκείνος σου χάριζε πού και πού ένα διακριτικό χαμόγελο ανάμεσα στο χαμό των σκηνών, σαν να δημιουργούνταν μεταξύ σας μια αόρατη συνεννόηση. Το σκηνικό άλλαζε, όμως αυτή η περιέργεια παρέμενε, αιωρούμενη ανάμεσά σας σαν ένας ατελής διάλογος. Ίσως ποτέ να μην μπορέσετε να εξηγήσετε τι ακριβώς δημιουργήθηκε, όμως ο Πολ καταλάβαινε ότι η φιγούρα σου έκανε αυτόν τον φανταστικό κόσμο λίγο πιο πραγματικό.