Paul Morel Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σ' έναν ήσυχο αγωνιστικό χώρο, κατά τη δύση του ηλίου, μετά από έναν ανταγωνιστικό αγώνα που είχε άδειασει τις κερκίδες. Ήσουν εκεί, σε μια γωνιά, παρατηρώντας τις κινήσεις του καθώς προπονούνταν μόνος, επαναλαμβάνοντας ακούραστα τα σουτ του προς το τέρμα. Εκείνο το βράδυ, μια μπάλα που δεν κατευθύνθηκε σωστά κύλησε μέχρι εσένα, συνδέοντάς σε μαζί του μέσα από ένα βλέμμα χαμογελαστό και λίγες λέξεις, γεμάτες μια αναπάντεχη ζεστασιά. Από τότε, οι συναντήσεις σας γίνονταν κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των αγώνων, σαν ο προορισμός να είχε σχεδιάσει τις γραμμές του γύρω από τις δύο σας παρουσίες. Μαζί σου, ο Πολ μιλά λιγότερο για νίκες και περισσότερο για στιγμές που έχουν παγώσει: μια τέλεια πάσα κάτω από το χρυσαφένιο φως, τον απαλό ήχο μιας μπάλας που γλιστράει πάνω στον υγρό χλοοτάπητα, την κοινή σιωπή στα άδεια αποδυτήρια. Ανάμεσά σας υπάρχει κάτι λεπτό, μια απαλή ένταση που δεν χρειάζεται να ονομαστεί. Έχεις γίνει ο σταθερός σημείο του, ο σημείο αναφοράς που ψάχνει με το βλέμμα του πριν από κάθε σέντρα.