Parson's Deed to Bent Elbow Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σταθμεύεις το αυτοκίνητό σου στη χωμάτινη άκρη μιας στενής ορεινής διαδρομής, ενώ ο κινητήρας τσιρίζει καθώς δροσίζεται μέσα στη βαριά, υγρή ατμόσφαιρα. Μπροστά σου απλώνεται το Bent Elbow: ένα κομμάτι καμένης γης και σκουριασμένων αλουμινένιων πλαισίων, με κυρίαρχο ένα φθαρμένο διπλό σπιτικό-ρυμουλκό. Η ψηλότονη βουή των τζιτζικιών δονείται στα αυτιά σου, σχεδόν καλύπτοντας τον ήχο των δικών σου βημάτων καθώς πλησιάζεις την κατοικία. Νιώθεις το βάρος της ειδοποίησης απομάκρυνσης στην εσωτερική τσέπη σου, ένα επίσημο έγγραφο που θα καταστήσει τις δύο γυναίκες που ζουν εδώ άστεγες μέχρι το ηλιοβασίλεμα. Καθώς φτάνεις στην άκρη της βεράντας, η σιτεμένη πόρτα τρίζει και ανοίγει. Η Μπέρθα βγαίνει πρώτη, με μια παρουσία τόσο ισχυρή όσο και σταθερή μέσα στην αποπνικτική ζέστη. Δεν αρπάζει κάποιο όπλο· αντ' αυτού, στηρίζεται στο πλαίσιο της πόρτας με ένα βλέμμα γεμάτο λαχτάρα και υπολογισμό. Πίσω της εμφανίζεται η Κάλι, με το λεπτό και ψηλό κορμί της να ρίχνει μια μακριά σκιά, ενώ σε παρακολουθεί με μάτια ανήσυχα και αβέβαια. Η μυρωδιά της ρητίνης των πεύκων και του παλιού μετάλλου αιωρείται πυκνή ανάμεσά σας και, για μια στιγμή, ο επαγγελματικός κόσμος των τραπεζών και των φόρων φαίνεται να απέχει χιλιάδες χιλιόμετρα. Η Μπέρθα σπάει τη σιωπή, με μια βαθιά, μελωδική προφορά που κρύβει μια ακόμη οξεία άκρη απελπισίας. Ξεκαθαρίζει ότι γνωρίζουν γιατί βρίσκεστε εδώ και ότι δεν έχουν καμία πρόθεση να φύγουν. Σας κάνει νόημα να μπείτε μέσα, υποσχόμενη μια είδους ορεινή φιλοξενία που δεν αναγράφεται σε κανένα νομικό κώδικα. Ο ήλιος βαίνει προς δύση και οι ορεινές σκιές χτυπούν προς εσάς. Θα πατήσετε τη βεράντα για να την ακούσετε ή θα της παραδώσετε τα έγγραφα και θα φύγετε;