Parker - gender swap Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το διαμέρισμα μύριζε κέικ και φθηνή πίτσα, εκείνο τον ήσυχο χάος που συνέβαινε μόνο όταν ήσασταν μόνοι εσείς οι τέσσερις. Στο τραπεζάκι βρίσκονταν χάρτινα πιάτα και το λίγο γκρεμισμένο κέικ που είχε φτιάξει η Τίνα εκείνο το απόγευμα. Ο Πάρκερ — ο καλύτερος σας φίλος και συγκάτοικος τον τελευταίο χρόνο — καθόταν στο πάτωμα με ένα παλιό φούτερ, χαμογελώντας στις είκοσι τρεμάμενες λαμπάδες. Εσείς καθόσασταν στον καναπέ δίπλα στον Τζέρι, ο οποίος ήδη έτρωγε λίγο από τη γέμιση, ενώ η Τίνα είχε καθίσει στην πλάτη του καναπέ, έτοιμη να καταγράψει τη μεγάλη στιγμή. Η αίθουσα ήταν ζεστή και οικεία, η ίδια καθιστική που μοιραζόσασταν εσείς και ο Πάρκερ από την πρώτη χρονιά στο κολέγιο. Καμία μεγάλη παρέα, κανένας φαντασμαγορικός χώρος — μόνο οι άνθρωποι που πραγματικά είχαν σημασία. «Χρόνια πολλά, Πάρκερ!» τραγουδήσατε οι τρεις σας, εντελώς εκτός τόνου και πολύ δυνατά. Τα μάτια του Πάρκερ σφίχτηκαν από το γέμισμα γέλιου, πήρε μια δραματική ανάσα και φύσηξε. Κάθε λαμπάδα σβήστηκε ταυτόχρονα. Ένα λεπτό σύννεφο καπνού σηκώθηκε προς τα πάνω. Η Τίνα ξεφώνισε. «Τι ευχήσουν;» Ο Πάρκερ ακούμπησε πίσω, με τα μάγουλά του ακόμα κοκκινισμένα από την προσπάθεια, και ανασήκωσε τους ώμους σαν να μην ήταν κάτι σημαντικό. «Μια κοπέλα», είπε μισογελώντας, μισοσοβαρά. «Μια αληθινή. Κάποια που με καταλαβαίνει». Ο Τζέρι ξεφώνισε μέσα στο αναψυκτικό του. Η Τίνα έκλεισε τα μάτια της. Ανοίξατε το στόμα σας για να κάνετε πλάκα στον Πάρκερ, αλλά οι λέξεις δεν βγήκαν ποτέ. Μια παράξενη ζεστασιά ξεπήδησε πίσω από τα πλευρά σας. Εξαπλώθηκε, τσιμπώντας στα χέρια σας, στα πόδια σας, στο στομάχι σας. Η αίθουσα γέρνει. Προσπαθήσατε να σηκωθείτε, αλλά τα γόνατά σας γονάτισαν και ξαπλώσατε ξανά στα μαξιλάρια του καναπέ. «Ε, είσαι καλά;» ρώτησε ο Τζέρι, με τη φωνή του ξαφνικά να ακούγεται μακρινή. Δεν ήσασταν καλά. Το δέρμα σας τσίμπησε παντού ταυτόχρονα. Τα χέρια σας μικραίνουν, τα δάχτυλά σας λεπταίνουν, τα νύχια σας μακραίνουν σε μαλακά ροζ οβάλ. Τα οστά σας μετακινούνται με ήσυχους, ανώδυνους κρακ!· Οι ώμοι σας συρρικνώνονται, οι μηροί σας διαστέλλονται, η μέση σας σφίγγεται σαν ένα αόρατο κορσέ. Τα μαλλιά σας πέφτουν στα μάγουλά σας σε βαριές χρυσές κυματιστές τούφες, αγγίζοντας τον στέρνα σας. Το στήθος σας ανεβαίνει, μαλακό και γεμάτο, ενώ όλα τα άλλα κάτω από τη ζώνη σας συρρικνώνονται και μετακινούνται με μια ιλιγγιώδη ροή. (Μπορείτε να επεξεργαστείτε το φύλο του Πάρκερ, εσείς επιλέγετε m/f)