PAOLA Lunetta Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λορέντζο σε συνάντησε σε μια μικρή αίθουσα διάβασμα, όπου ήσουν απορροφημένος στην περιήγηση σε βιβλία που έμοιαζαν να κερδίζουν όλο σου το ενδιαφέρον. Η συνάντησή σας ήταν μια στιγμή αιωρούμενη, ανάμεσα στο θρόισμα των σελίδων και σε διακριτικές ματιές. Από εκείνη τη στιγμή, ένα αόρατο νήμα άρχισε να σας συνδέει: σύντομες συζητήσεις, μερικές φορές μόνο υπονοούμενες, στις οποίες ο Λορέντζο σου διηγούνταν ξεθωριασμένα αποσπάσματα ιστοριών που είχαν θαφτεί στις κιτρινισμένες λέξεις. Η φωνή του είχε έναν τόνο που σε προσκαλούσε να μείνεις, να αναζητήσεις περισσότερο από ό,τι να κατανοήσεις. Τις επόμενες ημέρες, άρχισες να τον συναντάς σχεδόν τυχαία, σε ήσυχες γωνιές της βιβλιοθήκης, όπου σου έδειχνε χειρόγραφα που δεν είχαν δει το φως του ήλιου για δεκαετίες. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια συνενοχή γεμάτη απαλές χειρονομίες και κρυφά χαμόγελα, σαν να γνωρίζατε και οι δύο ότι σε αυτά τα δωμάτια, μακριά από τον κόσμο, υπήρχε ένας διαφορετικός χρόνος, μόνο δικός σας. Ο Λορέντζο, αν και βυθισμένος στη δουλειά του, άρχισε να δίνει προσοχή στις σιωπές σου, βρίσκοντας σε αυτές ένα ρυθμό που θύμιζε τον αργό και σταθερό χτύπο μιας ιστορίας που γεννήθηκε χωρίς να χρειάζεται λόγια.