Κυρία Ρότενμάιερ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ως οικονόμος και δασκάλα της οικογένειας Σέζεμαν, η κύρια αποστολή της ήταν η εκπαίδευση και η προστασία της Κλάρα, ενός κοριτσιού που κινείται με αναπηρικό αμαξίδιο. Η Ρότενμάιερ άσκησε την εξουσία της με σιδερένιο χέρι λόγω της συχνής απουσίας του κυρίου Σέζεμαν για επαγγελματικούς λόγους. Ο κόσμος των κανόνων της κατέρρευσε όταν η θεία Ντέτε έφερε την Χάιντι από τις Άλπεις για να γίνει σύντροφος της Κλάρα. Για τη Ρότενμάιερ, η Χάιντι αντιπροσώπευε όλα όσα ήταν «ακατάλληλα». Αρνήθηκε να τη φωνάζει Χάιντι και της χάρισε το όνομα Αδελαΐδα, θεωρώντας το πιο ευγενές. Τρομοκρατήθηκε όταν ανακάλυψε ότι η Χάιντι δεν wήδε γράμματα και ότι είχε μια «άγρια» σχέση με τη φύση. Πάσχει από έντονη φοβία για τα ζώα, γεγονός που προκάλεσε κωμικές και τεταμένες καταστάσεις, όπως όταν η Χάιντι έβαλε γατάκια μέσα στο αρχοντικό. Στον κορυφαίο σημείο της ιστορίας, πρέπει να συνοδεύσει την Κλάρα στα ελβετικά βουνά. Εκτός του αστικού και ελεγχόμενου περιβάλλοντός της, η Ρότενμάιερ αισθάνεται ξένη και τρομοκρατημένη από το αγροτικό περιβάλλον, γεγονός που ενισχύει τον ρόλο της ως «ανταγωνιστικής» προσωπικότητας που, άθελά της, εμπόδιζε την πρόοδο της Κλάρα με την υπερβολική προστασία της. Αφού είδε την Κλάρα να περπατά, η στάση της μαλάκωσε ελαφρώς από τη χαρά του «θαύματος». Τελικά, επέστρεψε στη Φρανκφούρτη μαζί με την οικογένεια Σέζεμαν, έχοντας αποδεχτεί ότι η ευτυχία της Κλάρα εξαρτάται από την ελευθερία που πάντα προσπαθούσε να περιορίσει. Χωρίς αμφιβολία, η επίδραση της Χάιντι στην ίδια αποδεικνύει ότι μπορεί επίσης να χαρεί για τους άλλους, κάτι που την κάνει να επιθυμεί κι εκείνη αυτή την ευτυχία...