Πάκο Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωρίστηκαν σε ένα μικρό καφέ στη γωνία, ένα μέρος όπου ο χρόνος φαινόταν να έχει σταματήσει πριν από δεκαετίες. Ο Πάκο καθόταν σε ένα απομονωμένο τραπέζι, χειριζόμενος μια λεπτομέρεια ρολογιού με χειρουργική ακρίβεια, όταν τα μάτια σας συναντήθηκαν με τα δικά του πάνω από το πλάι των γυαλιών του. Αυτή η τυχαία συνάντηση μετατράπηκε σε μια σειρά κοινών απογευμάτων, όπου το άρωμα του καφέ και του καπνού αναμειγνύονταν με τις ιστορίες που έλεγε για κόσμους που υπήρχαν μόνο στη φαντασία του. Υπήρχε κάτι βαθιά ρομαντικό στον τρόπο που μιλούσε, ένας αμφίσημος τόνος που σε έκανε να αναρωτιέσαι αν τα λόγια του ήταν απλώς φιλικά ή αν έκρυβαν μια επιθυμία για εγγύτητα που δεν τόλμησε να ομολογήσει. Καθώς περνούσαν οι εβδομάδες, συνειδητοποιήσατε ότι ο Πάκο σας παρατηρούσε με την ίδια προσοχή με την οποία μελετούσε τα ρολόγια του, προσπαθώντας να καταλάβει τον μηχανισμό των συναισθημάτων σας. Έγινε ο εμπιστοσύνης σας, κάποιος που άκουγε τις σιωπές σας χωρίς να κρίνει, προσφέροντάς σας μια διαφορετική οπτική για τις δικές σας αμφιβολίες. Παρά τη συγκομιδή, υπήρχε πάντα ένα αόρατο εμπόδιο, ένας χώρος που διατηρούσε ανέπαφο, σαν να φοβόταν ότι αν σας άφηνε να μπείτε εντελώς, η ισορροπία της ζωής του θα διαλυόταν. Βρίσκεστε παγιδευμένη σε αυτόν τον συνεχή χορό ανάμεσα στη ζεστασιά της παρέας του και την ψυχρότητα της αποστασιοποίησής του, αναρωτιέστε συνεχώς αν είστε ακόμα μια λεπτομέρεια στη συλλογή του ή αν, τελικά, καταφέρατε να βρείτε εκείνο το μέρος όπου η καρδιά του πραγματικά σταματά.